Guárdame Señor
En tus manos desperté del silencio
Como un susurro guardado en el viento
Fuiste faro en mi noche desierta
Y en tu luz mi alma, yo, su puerta
Me llamaste cuando el alma temblaba
Y tu voz se volvió mi madrugada
Cada sombra se rindió ante Tu paso
Y corrí a refugiarme en tu regazo
Tu ternura me rodea en su cauce
Un río eterno que nunca se agota
En tu sombra florece mi nombre
Y en tu pecho descansa mi historia
Eres brisa que sostiene mi herida
Y la vuelve semilla de vida
Cuando caigo, me levantas despacio
Me devuelves el latir en tus brazos
Guárdame, Señor, en tu mirada
Como la niña de tus ojos amada
Escóndeme bajo tus alas de abrigo
Que mis pasos sigan siempre tu camino. Oh
Cuando el ruido del mundo me alcanza
Tu silencio me envuelve de calma
Eres llama que no quema pero abraza
Eres lluvia que desciende y me sana
Tu misterio me nombra sin palabras
Abre puertas donde antes había murallas
Tu recoges lo que el tiempo me quita
Y lo cubres con Tu gracia infinita
Soy un eco pequeño en tu infinito
Pero tu amor me viste de destino
Mis lágrimas, perlas en tu santuario
Se alzan brillando en tu relicario
Y aunque a veces me siento muy frágil
Tu firmeza me sostiene inmutable
Cada paso que doy en tu camino
Se convierte en ofrenda y en suspiro
Guárdame Señor en tu mirada
Como la niña de tus ojos amada
Escóndeme bajo tus alas de abrigo
Que en tu abrazo eterno siempre vivo
Bewaar me, Heer
In jouw handen ontwaakte ik uit de stilte
Als een fluistering verborgen in de wind
Jij was de vuurtoren in mijn verlaten nacht
En in jouw licht, mijn ziel, ik, de deur
Je riep me toen de ziel trilde
En jouw stem werd mijn dageraad
Elke schaduw gaf zich over aan jouw stap
En ik rende om me te verstoppen in jouw schoot
Jouw tederheid omringt me in zijn stroom
Een eeuwige rivier die nooit opdroogt
In jouw schaduw bloeit mijn naam
En op jouw borst rust mijn verhaal
Jij bent de bries die mijn wond ondersteunt
En het verandert in een zaadje van leven
Wanneer ik val, til je me langzaam op
Je geeft me de hartslag terug in jouw armen
Bewaar me, Heer, in jouw blik
Als het oogappeltje dat je bemint
Verberg me onder jouw beschermende vleugels
Dat mijn stappen altijd jouw pad volgen. Oh
Wanneer het lawaai van de wereld me bereikt
Omhult jouw stilte me met rust
Jij bent de vlam die niet brandt maar omarmt
Jij bent de regen die neerdaalt en me geneest
Jouw mysterie noemt me zonder woorden
Opent deuren waar eerder muren waren
Jij verzamelt wat de tijd me afneemt
En bedekt het met jouw oneindige genade
Ik ben een klein echo in jouw oneindigheid
Maar jouw liefde kleedt me in bestemming
Mijn tranen, parels in jouw heiligdom
Stijgen glinsterend in jouw relikwie
En hoewel ik me soms heel kwetsbaar voel
Houdt jouw vastberadenheid me onveranderlijk
Elke stap die ik zet op jouw pad
Wordt een offer en een zucht
Bewaar me, Heer, in jouw blik
Als het oogappeltje dat je bemint
Verberg me onder jouw beschermende vleugels
Dat ik in jouw eeuwige omhelzing altijd leef