Hay Que Saber Ser
Las historietas, cubiertas por el polvo,
descansan hoy en aquel armario.
Hoy sólo son dibujos, y mis héroes
Son los que puedo admirar a diario.
Quisiera saber si es frecuente encontrar
Al que lucha fomentando la bondad.
Y responde, siempre, con una sonrisa
Si se presenta una adversidad.
Tengo el placer de compartir mis andanzas
Con una guerrera, que con su corazón,
Da batalla. Y en un gesto de alabanza
Le muestro lo que siento en forma de canción
Hay que saber ser flor
Mientras vuelan guadañazos.
Ser princesa sin un rey
Que te estreche entre sus brazos.
Saber ser un ángel
En un infierno permanente
Ojalá que la vida
Me siga presentando gente
Con un grado mínimo de tu sensibilidad.
Para así poder creer que, aún hoy,
Puede haber honestidad.
Quienes entienden de lo que estoy hablando
Saben que este ser, de ojos esmeralda,
Tiene la capacidad de despertar
Un desfile de emociones en la espalda.
Porque, alguna vez, creyó tener su sol
y este se fue en busca de otro amor.
Y su alma, lejos de parecer hielo,
Ante la falta de esa luz, pensó:
"Por qué habría de angustiarme tras su ausencia?
Si aquel sol, como yo, se formó de nuestro amor"
Cerró la puerta con suma prudencia
Y espera otra estrella para fundir de a dos.
Hay que saber ser flor
Mientras vuelan guadañazos.
Ser princesa sin un rey
Que te estreche entre sus brazos.
Saber ser un ángel
En un infierno permanente
Ojalá que la vida
Me siga presentando gente
Con un grado mínimo de tu sensibilidad.
Para así poder creer que, aún hoy,
Puede haber honestidad.
Je Moet Weten Hoe Je Moet Zijn
De verhaaltjes, bedekt met stof,
Rust vandaag in die kast.
Vandaag zijn het alleen maar tekeningen, en mijn helden
Zijn degenen die ik dagelijks kan bewonderen.
Ik zou willen weten of het vaak voorkomt
Dat iemand vecht voor de goedheid.
En altijd antwoordt, met een glimlach,
Als er een tegenslag opduikt.
Ik heb het genoegen mijn avonturen te delen
Met een krijger, die met haar hart,
Strijd levert. En in een gebaar van lof
Laat ik zien wat ik voel in de vorm van een lied.
Je moet weten hoe je een bloem moet zijn
Terwijl de sneden vliegen.
Een prinses zijn zonder een koning
Die je in zijn armen sluit.
Weten hoe je een engel moet zijn
In een permanente hel.
Ik hoop dat het leven
Me blijft voorstellen aan mensen
Met een minimaal niveau van jouw gevoeligheid.
Zodat ik kan geloven dat, zelfs vandaag,
Er eerlijkheid kan zijn.
Degenen die begrijpen waar ik het over heb
Weten dat dit wezen, met smaragdgroene ogen,
De capaciteit heeft om
Een parade van emoties op te wekken.
Want, ooit geloofde ze haar zon te hebben
En deze ging op zoek naar een andere liefde.
En haar ziel, ver van ijzig te lijken,
Dacht, bij gebrek aan dat licht:
"Waarom zou ik me zorgen maken om zijn afwezigheid?
Als die zon, net als ik, gevormd is uit onze liefde."
Ze sloot de deur met grote voorzichtigheid
En wacht op een andere ster om samen te smelten.
Je moet weten hoe je een bloem moet zijn
Terwijl de sneden vliegen.
Een prinses zijn zonder een koning
Die je in zijn armen sluit.
Weten hoe je een engel moet zijn
In een permanente hel.
Ik hoop dat het leven
Me blijft voorstellen aan mensen
Met een minimaal niveau van jouw gevoeligheid.
Zodat ik kan geloven dat, zelfs vandaag,
Er eerlijkheid kan zijn.