395px

Wij Waren

Salta La Banca

Fuimos

Fuimos pichones de huevos distintos
Curtiendo ausencias por nuestros hogares
Crecer a base de arrojo y de instinto
Por que te obligan por estos lugares

Fuimos equipo de noble talante
Siempre saqueando las risas ajenas
Cuatro soldado de altura pequeña
Pero con temple y valor de gigante

Fuimos rivales de frívolos entes
Deseo impúber, caprichos de adulto
Caras de perro en disputa de un césped
Que siente vida cuando besa al futbol.

Y aunque el hambre merodeara en el palier
La violencia se advirtiera por doquier
Y faltara alguna cosa menester
Decidimos ignorarlo pa'poder
Perfumarnos toda el alma de placer

Fuimos de crudo, a cocido a soplete
No hubo reloj que nos diera un segundo
Para contar nuestras almas candentes
Para encontrarle la vuelta a este mundo

Lleno de espíritu chanta pudimos
Siempre salirnos con nuestro genio
Que es preservar todo aquello que fuimos
Para burlar las perfidias del tiempo.

Y hoy, hoy gambeteamos las obligaciones
Que buscan darnos fuerte en los talones
Porque de cuatro tornamos sencillo
Doblegar al diablo y a todos sus dioses.

Y es difícil sostener que son mi paz
Si a la guerra me he entregado en el afán
De pintar de otro color lo que vendrá
Yo les juro que ese día llegara
Y lo obtenido será de todos por igual.

Wij Waren

Wij waren kuikens van verschillende eieren
Die afwezigheid door onze huizen leerden
Groeien op basis van moed en instinct
Omdat ze je dwingen in deze plekken

Wij waren een team van nobele aard
Altijd de lachen van anderen aan het stelen
Vier soldaten van kleine lengte
Maar met de moed en kracht van een reus

Wij waren rivalen van oppervlakkige wezens
Onvolwassen verlangen, de grillen van een volwassene
Hondengezichten in strijd om een grasveld
Dat leven voelt wanneer het de bal kust.

En hoewel de honger rondhing in de hal
De geweldigheid overal te merken was
En er iets ontbrak dat we nodig hadden
Besloten we het te negeren om te kunnen
Onze ziel vol te parfumeren met genot

Wij waren van rauw, naar gekookt met een brander
Er was geen klok die ons een seconde gaf
Om onze vurige zielen te tellen
Om een draai aan deze wereld te geven

Vol van bedrog konden we
Altijd onszelf zijn met onze eigen geest
Die is alles wat we waren te behouden
Om de perfidies van de tijd te omzeilen.

En vandaag, vandaag ontwijken we de verplichtingen
Die ons hard willen raken in de hielen
Want van vier maakten we het eenvoudig
De duivel en al zijn goden te buigen.

En het is moeilijk vol te houden dat zij mijn vrede zijn
Als ik me in de strijd heb overgegeven in de drang
Om wat komen gaat in een andere kleur te schilderen
Ik zweer jullie dat die dag zal komen
En wat we verkrijgen zal voor iedereen gelijk zijn.

Escrita por: Santiago Aysine