Le Ruisseau de Mon Enfance
Parle-moi de mon enfance, mon vieux ruisseau
Du temps où coulait ma chance au fil de ton eau
Parle-moi des doux délires de mes tendres années
Les bleuets qui les fleurirent sont-ils a jamais fanés
Parle-moi de ces dimanches où je venais te confier
En timide voile blanche, mes rêves de papier
Parle-moi tant que j'y pense de mon premier amour
Il était tout innocence, a-t-il duré toujours?
Parle-moi de mon enfance, mon vieux ruisseau
Du temps où coulait ma chance au fil de ton eau
Coule coule mon enfance au fil du souvenir
C'est un jeu perdu d'avance que de la retenir
Car le vent de l'insouciance un jour lâcha ma main
Je vains pleurer en silence et larmes tu devins
Champs de roses champs de ronces que j'avais traversés
Je viens chercher réponse, qui de vous m'a blessé?
Parle-moi de mon enfance, mon vieux ruisseau
Du temps où coulait ma chance au fil de ton eau
Je suis tombé le nez dans un rêve, c'est la faute auruisseau
Cœur meurtri je m'en relève, c'est la faute à son eau!
De Beek van Mijn Kindertijd
Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water
Praat met me over de zoete dromen van mijn tedere jaren
Zijn de blauwe bloemen die ze sierden voor altijd verwelkt?
Praat met me over die zondagen waarop ik je toevertrouwde
In een timide witte sluier, mijn papieren dromen
Praat met me zolang ik eraan denk over mijn eerste liefde
Hij was zo onschuldig, heeft hij altijd standgehouden?
Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water
Stroom, stroom mijn kindertijd met de stroom van herinneringen
Het is een kansloos spel om het vast te houden
Want de wind van onbezorgdheid liet op een dag mijn hand los
Ik kwam in stilte huilen en jij werd mijn tranen
Velden van rozen, velden van doornen die ik had doorkruist
Ik kom antwoorden zoeken, wie van jullie heeft me gekwetst?
Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water
Ik viel met mijn neus in een droom, het is de schuld van de beek
Met een gebroken hart kom ik weer op, het is de schuld van zijn water!
Escrita por: Salvatore Adamo