Bella
Aquí estoy otra vez tocando tu puerta
Solo escúchame, sé que estás despierta
Ya me volví loco, le hablo a las estrellas
Me las estoy robando solo pa' sorprenderla
Les cuento que encontré a la niña más bella
Entre un millón ella es perfecta, ya se hartó
Mi almohada de tanto que hablo de ella
Y tal vez, esté extrañándola en la soledad, y en
La oscuridad, si alguno la ve, solo díganle
Que pase lo que pase siempre la amaré
Y no sé, si mañana yo la podré tener, y
Dejar de soñar, solo quiero ver, esos ojos
Que, hacen que me enamore del color café
Siempre decías que te encantaba mi forma
De ser y yo de idiota respondía: Que se
Puede hacer, nunca te dije lo que siento
Y ahora escribiré, tantas locuras sin sentido
Pero créeme
Tengo el corazón hecho de papel, en tu
Mirada me encuentro y me pierdo una
Y otra vez, si llego a morir ahora, feliz
Moriré, porque yo te encontré
Es que si tú te vas, aquí no queda na'
Nena me siento tan perdido cuando tú no estás
Y en esta oscuridad, me la pasaría pensando en tus ojos café
En tu sonrisa, en tu mirada y en tu voz también
Mi vida sin ti, no quiero imaginar
Y si tú estás aquí siento seguridad
Tú eres tan Bella que iluminarías toda la ciudad
Como tú nadie igual
Y tal vez, esté extrañándola en la soledad, y en
La oscuridad, si alguno la ve, solo díganle
Que mentí las veces que dije que la olvidé
Y no sé, si mañana yo la podré tener, y
Dejar de soñar, solo quiero ver, esos ojos
Que, hacen que me enamore del color-ooh café
Bella
Hier ben ik weer, klop op je deur
Luister naar me, ik weet dat je wakker bent
Ik ben gek geworden, praat met de sterren
Ik steel ze om je te verrassen
Ik vertel ze dat ik het mooiste meisje vond
Tussen een miljoen is zij perfect, ze is het zat
Mijn kussen is moe van het praten over haar
En misschien mis ik haar in de eenzaamheid, en in
De duisternis, als iemand haar ziet, zeg dan gewoon
Wat er ook gebeurt, ik zal altijd van haar houden
En ik weet niet, of ik haar morgen kan hebben, en
Stoppen met dromen, ik wil gewoon die ogen zien
Die me verliefd maken op de kleur bruin
Je zei altijd dat je mijn manier van zijn leuk vond
En ik, als een idioot, zei: wat kan ik doen?
Ik heb je nooit verteld wat ik voel
En nu ga ik zoveel gekke dingen zonder zin schrijven
Maar geloof me
Mijn hart is van papier, in jouw
Blik vind ik mezelf en verlies ik me keer op keer
Als ik nu zou sterven, zou ik gelukkig sterven
Omdat ik jou vond
Want als jij weggaat, blijft er hier niets over
Meisje, ik voel me zo verloren als je er niet bent
En in deze duisternis zou ik alleen maar denken aan jouw bruine ogen
Aan je glimlach, aan je blik en ook aan je stem
Mijn leven zonder jou wil ik me niet voorstellen
En als jij hier bent, voel ik me veilig
Jij bent zo Bella dat je de hele stad zou verlichten
Zoals jij is er niemand gelijk
En misschien mis ik haar in de eenzaamheid, en in
De duisternis, als iemand haar ziet, zeg dan gewoon
Dat ik loog de keren dat ik zei dat ik haar vergat
En ik weet niet, of ik haar morgen kan hebben, en
Stoppen met dromen, ik wil gewoon die ogen zien
Die me verliefd maken op de kleur-ooh bruin