395px

Laat me Huilen

Samo

Déjame Llorar

Cuanto vacío hay en esta habitación
Tanta pasión colgada en la pared
Cuanta dulzura diluyéndose en el tiempo
Tantos otoños contigo y sin ti solo

Millones de hojas cayendo en tu cuerpo
Otoños de llanto goteando en tu piel

Iluminada y eterna, enfurecida y tranquila
Sobre una alfombra de hierba
Ibas volando dormida
Un imposible silencio enmudeciendo mi vida
Con una lagrima tuya y una lagrima mía

Iluminada y eterna enfurecida y tranquila
Sobre una alfombra de hierba
Ibas volando dormida
Con una estrella fugaz te confundí la otra noche
Y te pedí tres deseos mientras duraba tu luz
Déjame llorar, déjame llorar, déjame llorar

Cuantas caricias perdidas en mi diván
Cuanto reclamo reclamos
A dios mismo que ya no estas
Hago canciones de amor en tu memoria
Y en todas vuelvo como siempre
A la misma historia

Millones de hojas cayendo en tu cuerpo
Otoños de llanto goteando en tu piel

Iluminada y eterna, enfurecida y tranquila
Sobre una alfombra de hierba
Ibas volando dormida
Un imposible silencio enmudeciendo mi vida

Iluminada y eterna
Sobre una alfombra de hierba
Ibas volando dormida
Con una estrella fugaz te confundí la otra noche
Y te pedí tres deseos mientras duraba tu luz
Déjame llorar, déjame llorar, déjame llorar

Laat me Huilen

Hoeveel leegte is er in deze kamer
Zoveel passie hangt aan de muur
Hoeveel zoetheid vervaagt in de tijd
Zoveel herfst met jou en zonder jou alleen

Miljoenen bladeren vallen op je lichaam
Herfsten van tranen druppelen op je huid

Verlicht en eeuwig, woedend en kalm
Op een tapijt van gras
Vloog je slapend voorbij
Een onmogelijke stilte verstomde mijn leven
Met een traan van jou en een traan van mij

Verlicht en eeuwig, woedend en kalm
Op een tapijt van gras
Vloog je slapend voorbij
Met een vallende ster verwarde ik je de andere nacht
En vroeg ik drie wensen terwijl je licht duurde
Laat me huilen, laat me huilen, laat me huilen

Hoeveel verloren strelingen op mijn divan
Hoeveel klachten eisen we
Van God zelf dat je er niet meer bent
Ik schrijf liefdesliedjes ter nagedachtenis aan jou
En in al die liedjes keer ik altijd terug
Naar hetzelfde verhaal

Miljoenen bladeren vallen op je lichaam
Herfsten van tranen druppelen op je huid

Verlicht en eeuwig, woedend en kalm
Op een tapijt van gras
Vloog je slapend voorbij
Een onmogelijke stilte verstomde mijn leven

Verlicht en eeuwig
Op een tapijt van gras
Vloog je slapend voorbij
Met een vallende ster verwarde ik je de andere nacht
En vroeg ik drie wensen terwijl je licht duurde
Laat me huilen, laat me huilen, laat me huilen

Escrita por: Ricardo Montaner