Cosas de La Vida
Hola, que tal? ¿cómo estás?
Me alegra verte bien y además
Por otros me enteré que por fin ya
Ya no estás sola
Yo sigo igual, ya lo ves
Con unos años más, es verdad
Con menos ilusión, es normal
La vida es dura
Eso es verdad, ya lo se
La vida se nos va sin querer
Más puedo recordar que una vez
Soñamos juntos
Cuando los dos el amor
Quisimos intentar sin lograr
Podernos abrazar ni una vez
La vida duele
Cómo olvidar cuando en una reunión
Rozamos nuestra piel
Y el mundo se detuvo
La confusión nos invadió a los dos
Tratando comprender
Qué estaba sucediendo
Me quedé sin aliento
No podía besarte
Y en silencio te amé
Cómo olvidar que después
Nos fuimos a pasear junto al mar
Tratando controlar la ansiedad
De estar tan cerca
Pero después, ¿qué pasó?
Jamás encontraré la razón
Pues algo sucedió
Y al final nos detuvimos
Al amor nos negamos
Fuimos cobardes
Y aquello se quedó... Sin final
Y hoy el ayer, repite la reunión
No, no se puede creer
Son cosas de la vida
Estás aquí, de nuevo frente a mí
Fingiendo conversar
Pero estamos temblando
Tal vez imaginando
Un final diferente
Si volviera a pasar
Es tarde ya y me iré
Termina la reunión, ya lo ves
Yo te puedo llevar, ¿dónde vas?
No, no me molesta
Quizá tal vez, ¿por qué no?
Quisieras conversar, como ayer
Podríamos pasear junto al mar
Como lo hicimos
Y quizá continuemos
Aquella historia
Que una vez se quedó sin final
Dingen van het Leven
Hallo, hoe gaat het?
Fijn je weer te zien en bovendien
Van anderen hoorde ik dat je eindelijk
Niet meer alleen bent
Ik ben nog steeds hetzelfde, dat zie je
Met een paar jaar meer, dat klopt
Met minder hoop, dat is normaal
Het leven is zwaar
Dat is waar, dat weet ik
Het leven gaat voorbij zonder dat we het willen
Maar ik kan me herinneren dat we ooit
Samen droomden
Toen we beiden de liefde
Wilden proberen zonder te kunnen
Elkaar ooit te omarmen
Het leven doet pijn
Hoe kan ik vergeten toen op een bijeenkomst
Onze huid elkaar raakte
En de wereld stil stond
De verwarring overviel ons beiden
Proberend te begrijpen
Wat er aan de hand was
Ik bleef zonder adem
Ik kon je niet kussen
En in stilte hield ik van je
Hoe kan ik vergeten dat we daarna
Gingen wandelen langs de zee
Proberend de angst te beheersen
Om zo dichtbij te zijn
Maar wat gebeurde er daarna?
Ik zal nooit de reden vinden
Want er gebeurde iets
En uiteindelijk stopten we
We weigerden de liefde
We waren lafaards
En dat bleef... Zonder einde
En vandaag herhaalt het verleden de bijeenkomst
Nee, dat kan niet waar zijn
Het zijn dingen van het leven
Je bent hier, weer voor me
Doen alsof we praten
Maar we trillen
Misschien verbeeldend
Een ander einde
Als het nog eens zou gebeuren
Het is al laat en ik ga
De bijeenkomst eindigt, dat zie je
Ik kan je wel brengen, waar ga je heen?
Nee, het stoort me niet
Misschien, waarom niet?
Zou je willen praten, zoals gisteren
We zouden kunnen wandelen langs de zee
Zoals we deden
En misschien gaan we verder
Die verhaal
Dat ooit zonder einde bleef