DOS SOLITARIOS
Un piano, un acordeón y un contrabajo
y ganas de sentarnos a charlar...
el clima es ideal, pues por lo bajo,
podremos nuestra historia comentar...
Dos solitarios que en este mundo,
cansados de la búsqueda de amar,
detienen un instante, confiesan su amargura
y buscan esquivar la realidad
Dos solitarios, somos mi amiga
no creas encontrar en mi el amor
refugia tu desdicha y cuéntame tus penas
ahoga en esta noche tu dolor
Estribillo
Ven, la magia ya comienza,
ven, vivamos la ilusión
ven, la noche nos acerca...
ves? se duerme ya el dolor
ven, la noche tiene prisa...
ves? el mundo es de los dos
ven, intenta una sonrisa
ven, pensemos que es amor...
Fin Estribillo
Se apagan ya las luces y colores,
la orquesta se ha marchado del lugar
despiertan otra vez viejos dolores
el mundo ya otra vez se echó a rodar...
Ves? la magia terminó,
Ves? La noche ya me oyó,
Adiós Amiga, Adiós...
Twee Eenzamen
Een piano, een accordeon en een contrabas
met de zin om samen te kletsen...
het weer is perfect, want stilletjes
kunnen we onze geschiedenis bespreken...
Twee eenzamen in deze wereld,
moe van de zoektocht naar liefde,
houden even stil, bekennen hun bitterheid
en proberen de realiteit te ontlopen.
Twee eenzamen, dat zijn wij, mijn vriendin,
verwacht niet dat je in mij de liefde vindt.
Verberg je verdriet en vertel me je zorgen,
verdrink in deze nacht je pijn.
Refrein
Kom, de magie begint al,
kom, laten we de illusie leven,
kom, de nacht brengt ons dichterbij...
zie je? de pijn slaapt al,
kom, de nacht heeft haast...
zie je? de wereld is van ons tweeën,
kom, probeer een glimlach,
kom, laten we denken dat het liefde is...
Einde Refrein
De lichten en kleuren doven al,
de orkest is vertrokken uit de zaal.
Oude pijn komt weer naar boven,
de wereld draait weer verder...
Zie je? de magie is voorbij,
zie je? de nacht heeft me gehoord,
Vaarwel vriendin, vaarwel...