Xordas
Xordas fican as miñas orellas
Cegos fican os meus ollos
Eu que baixei, eu que baixei
Coas meigas os bosques e alí escoitei
Xordas fican as miñas orellas
Cegos fican os meus ollos
Eu que subin o alto dos cumios
E alí observei, alí observei
Óso e madeira, pedra e trisquel
Coñecín os que moran no alto das árbores
Os que corren espidos na neve do inverno
Os que vagan nas sombras
Cantando unha canción
Óso e madeira, pedra e trisquel
Coñecin os que rin en fronte o perigo
Aqueles que poden
Agocharse baixo as pedras
Tamén os que teñen lume nos ollos
Mais nada que facer, non comprenderei
E aqui xacerei, durmirei
Xordas
Xordas fluisteren in mijn oren
Blinden bedekken mijn ogen
Ik die omlaag ging, ik die omlaag ging
Met de heksen door de bossen en daar hoorde ik
Xordas fluisteren in mijn oren
Blinden bedekken mijn ogen
Ik die omhoog ging naar de toppen
En daar observeerde ik, daar observeerde ik
Beenderen en hout, steen en trisquel
Ik leerde degenen kennen die hoog in de bomen wonen
Degenen die naakt rennen in de sneeuw van de winter
Degenen die zwerven in de schaduwen
Zingend een lied
Beenderen en hout, steen en trisquel
Ik leerde degenen kennen die lachen in het gezicht van gevaar
Degenen die kunnen
Zich verstoppen onder de stenen
Ook degenen die vuur in hun ogen hebben
Maar niets te doen, ik zal het niet begrijpen
En hier zal ik liggen, zal ik slapen
Escrita por: Pablo C. Ursusson