Xuramento
Nunha noite de Beltain
Ó carón do fogar
As luces voan ó redor
Que o lume creou
Eu só sei que foi cando era neno
E que o podes sentir
Mais non o podes falar
E baixo os meus pés
Sinto o mar que ven
E abro os meus ollos
Para me derreter
E mesturar coa area
E fluir co son
Do ar
Os lumes arden sen parar
Co seu crepitar
E Nubeira canta sen cesar
Para os afogar
E así a danza é inagurada
E lume e auga
Bailan e cantan ó Sol
E baixo os meus pés
Sinto o mar que ven
Mouras e Trasnos levanme da man
E pecho os meus ollos
Para ver o que entón
Aconteceu
Xuramento
Nunca una noche de Beltain
O carón del fuego
Las luces están volando alrededor
Que el fuego ha creado
Sólo sé que fue Cando fue Neno
Y se puede sentir
No puedes hablar más
Y yo bajo mis pies
Siento el mar que ha llegado
Y abro los ojos
Para derretirme
Y mesturar el área
Y el flujo co hijo
Desde el aire
Los incendios arden sen stop
con su crujido
Y Nubeira canta sen Cesar
Para ahogarlos
Y así el baile está inagurado
Y luz y borrosa
Bailan y cantan O Sol
Y yo bajo mis pies
Siento el mar que ha llegado
Moros y Trasnos se levantan del hombre
Y quiero mis ojos
Para ver lo que entonces
Sucedió