Xuramento
Nunha noite de Beltain
Ó carón do fogar
As luces voan ó redor
Que o lume creou
Eu só sei que foi cando era neno
E que o podes sentir
Mais non o podes falar
E baixo os meus pés
Sinto o mar que ven
E abro os meus ollos
Para me derreter
E mesturar coa area
E fluir co son
Do ar
Os lumes arden sen parar
Co seu crepitar
E Nubeira canta sen cesar
Para os afogar
E así a danza é inagurada
E lume e auga
Bailan e cantan ó Sol
E baixo os meus pés
Sinto o mar que ven
Mouras e Trasnos levanme da man
E pecho os meus ollos
Para ver o que entón
Aconteceu
Eed
Op een nacht van Beltain
Bij de haard
Vliegen de lichten om me heen
Die het vuur heeft gecreëerd
Ik weet alleen dat het was toen ik een kind was
En dat je het kunt voelen
Maar je kunt er niet over praten
En onder mijn voeten
Voel ik de zee die komt
En ik open mijn ogen
Om te smelten
En te mengen met het zand
En te stromen met het geluid
Van de lucht
De vuren branden onophoudelijk
Met hun geknetter
En Nubeira zingt zonder te stoppen
Voor de verdronkenen
En zo wordt de dans ingeluid
En vuur en water
Dansen en zingen voor de Zon
En onder mijn voeten
Voel ik de zee die komt
Mouras en Trasnos nemen me bij de hand
En ik sluit mijn ogen
Om te zien wat toen
Gebeurde