La Memoria de Mis Sentimientos
Hoy quiero decidir que ya no tengo memoria
Que nada pesa tanto, que me impida seguir con libertad
Hoy miro atrás y quiero ver un lienzo sin trazos
Pero resulta inutil por que al fin comprendi
Que dejaste tus manos sobre mi
Como quien deja su huella en cemento fresco
Y pasa el tiempo y sigue ahí, y pasa gente y sigue ahí
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Que dejaste tu nombre sobre mi. Como quien firma a escondidas en cemento fresco
Y yo que ni cuenta me di, no quise ver que estaba alli
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Al ver el horizonte me resulta tan claro
Que hay un montón de vidas que quisiera vivir con libertad
Creí tener resuelto el veredicto en tu caso
Pero al final de cuentas tengo que resignarme
A que dejaste tus manos sobre mi
Como quien deja su huella en cemento fresco
Y pasa el tiempo y sigue ahí, y pasa gente y sigue ahí
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
A que dejaste tu nombre sobre mi. Como quien firma a escondidas en cemento fresco
Y yo que ni cuenta me di, no quise ver que estaba alli
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Tengo que hacer las pases con tu imagen para asi poder seguir adelante
O almenos comprender que te volviste imborrable
Que vas a acompañarme en cada paso como pieza de todo mi equipaje
Cuanto mas pronto lo acepte es mas facil decir
Que dejaste tus manos sobre mi
Como quien deja su huella en cemento fresco
Y pasa el tiempo y sigue ahí, y pasa gente y sigue ahí
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Que dejaste tu nombre sobre mi. Como quien firma a escondidas en cemento fresco
Y yo que ni cuenta me di, no quise ver que estaba alli
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Y pasa tiempo y sigue ahí, y pasa gente y sigue ahí
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
Y yo que ni cuenta me di no quise ver que estaba alli
Un monumento a la memoria de mis sentimientos
De Herinnering van Mijn Gevoelens
Vandaag wil ik besluiten dat ik geen geheugen meer heb
Dat niets zo zwaar weegt dat het me tegenhoudt om vrij te zijn
Vandaag kijk ik terug en wil ik een doek zien zonder lijnen
Maar het blijkt nutteloos, want uiteindelijk begreep ik
Dat je je handen op mij hebt achtergelaten
Als iemand die zijn afdruk in vers beton achterlaat
En de tijd verstrijkt en het blijft daar, en er komen mensen en het blijft daar
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
Dat je je naam op mij hebt achtergelaten. Als iemand die stiekem in vers beton tekent
En ik die het niet eens doorhad, wilde niet zien dat het daar was
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
Als ik de horizon zie, is het zo duidelijk voor me
Dat er een heleboel levens zijn die ik vrij zou willen leven
Ik dacht dat ik het vonnis in jouw geval had opgelost
Maar uiteindelijk moet ik me erbij neerleggen
Dat je je handen op mij hebt achtergelaten
Als iemand die zijn afdruk in vers beton achterlaat
En de tijd verstrijkt en het blijft daar, en er komen mensen en het blijft daar
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
Dat je je naam op mij hebt achtergelaten. Als iemand die stiekem in vers beton tekent
En ik die het niet eens doorhad, wilde niet zien dat het daar was
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
Ik moet vrede sluiten met jouw beeld om verder te kunnen gaan
Of op zijn minst begrijpen dat je onuitwisbaar bent geworden
Dat je me gaat vergezellen bij elke stap als een deel van mijn bagage
Hoe sneller ik het accepteer, hoe makkelijker het is om te zeggen
Dat je je handen op mij hebt achtergelaten
Als iemand die zijn afdruk in vers beton achterlaat
En de tijd verstrijkt en het blijft daar, en er komen mensen en het blijft daar
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
Dat je je naam op mij hebt achtergelaten. Als iemand die stiekem in vers beton tekent
En ik die het niet eens doorhad, wilde niet zien dat het daar was
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
En de tijd verstrijkt en het blijft daar, en er komen mensen en het blijft daar
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens
En ik die het niet eens doorhad, wilde niet zien dat het daar was
Een monument voor de herinnering van mijn gevoelens