Seine Heimat War Die See
Die Hand am Ruder, auf seinem Schiff
Von rauer Fahrt gezeichnet, sein Angesicht
Alle Welt hat er befahren
Für das Meer war er gebor'n
Seine Augen blickten furchtlos in den Sturm
Denn seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn auf der Brücke steh'n
Seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn einsam untergeh'n
Er war unser Kapitän
Vom Kap der Stürme bis Feuerland
Des Südens Sternenbilder war'n ihm bekannt
Dort wo keiner sonst gewesen
Dahin führte stehts sein Kurs
Seinem Schiff hielt er die Treue bis zum Schluss
Denn seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn auf der Brücke steh'n
Seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn einsam untergeh'n
Er war unser Kapitän
Die Hand am Ruder, steht er noch heut
Den Blick nach vorn gerichtet, in Ewigkeit
Vom Gezeitenstrom geborgen
In die Tiefe heimgebracht
Hält er einsam seine letzte Ankerwacht
Denn seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn auf der Brücke steh'n
Seine Heimat war die See
Seine Heimat war die See
In der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Sah man ihn einsam untergeh'n
Er war unser Kapitän
Zijn Thuis Was De Zee
De hand aan het roer, op zijn schip
Getekend door de ruwe reis, zijn gezicht
De hele wereld heeft hij bevaren
Voor de zee was hij geboren
Zijn ogen keken moedig in de storm
Want zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem op de brug staan
Zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem eenzaam ondergaan
Hij was onze kapitein
Van het Kaap der Stormen tot Vuurland
De sterrenbeelden van het zuiden waren hem bekend
Daar waar niemand anders geweest was
Daarheen leidde altijd zijn koers
Aan zijn schip bleef hij trouw tot het einde
Want zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem op de brug staan
Zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem eenzaam ondergaan
Hij was onze kapitein
De hand aan het roer, staat hij nog steeds
Met de blik naar voren gericht, in de eeuwigheid
Van de getijdenstroom geborgen
In de diepte thuisgebracht
Houdt hij eenzaam zijn laatste wacht aan de anker
Want zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem op de brug staan
Zijn thuis was de zee
Zijn thuis was de zee
In de verre verte onder het licht van de sterren
Zag je hem eenzaam ondergaan
Hij was onze kapitein