395px

De Dode Bladeren (In het Frans)

Sara Montiel

Las hojas muertas (Em Francês)

Oh! je voudrais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle,
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Tu vois, je n'ai pas oublié...
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi

C'est une chanson qui nous ressemble
Toi, tu m'aimais et je t'aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
Toi qui m'aimais, moi qui t'aimais
Mais la vie sépare ceux qui s'aiment
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

Mais la vie sépare ceux qui s'aiment
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

De Dode Bladeren (In het Frans)

Oh! ik zou zo graag willen dat je je herinnert
De blije dagen dat we vrienden waren
In die tijd was het leven mooier,
En de zon brandde feller dan vandaag.

De dode bladeren worden met een schep verzameld
Zie je, ik ben het niet vergeten...
De dode bladeren worden met een schep verzameld,
De herinneringen en de spijt ook.

Het is een lied dat ons verbindt
Jij hield van mij en ik hield van jou
En we leefden samen, hand in hand
Jij die van mij hield, ik die van jou hield
Maar het leven scheidt degenen die van elkaar houden
Heel zachtjes, zonder geluid
En de zee wist op het zand
De sporen van de gescheiden geliefden.

Maar het leven scheidt degenen die van elkaar houden
Heel zachtjes, zonder geluid
En de zee wist op het zand
De sporen van de gescheiden geliefden.