395px

De nardos

Sara Montiel

Los nardos

Por la calle de Alcalá
Con la falda almidoná
Y los nardos apoyaos en la cadera

La florista viene y va
Y sonríe descará
Por la acera de la calle de Alcalá

Y el gomoso que la ve
Va y le dice venga usted
A ponerme en la solapa
Lo que quiera

Que la flor que usted me da
Con envidia la verá
Todo el mundo por la calle de Alcalá

Lleve usted, nardos caballero
Si es quiere a una mujer
Nardos, no cuestan dinero
Y son la primero, para convencer

Llévelos, y si se decide
No me he de mover de aquí
Luego si alguien se los pide
No se le olvide, que yo se los di

Y el gomoso que la ve
Va y le dice
Venga usted
A ponerme en la solapa
Lo que quiera

Que la flor que usted me da
Con envidia la verá
Todo el mundo por la calle de Alcalá

De nardos

Over de straat van Alcalá
Met een gestreken rok
En de nardos steunen op de heup

De bloemenverkoopster komt en gaat
En glimlacht vrijmoedig
Over de stoep van de straat van Alcalá

En de sukkel die haar ziet
Zegt tegen haar, kom eens hier
Om me op de revers te zetten
Wat je maar wilt

Want de bloem die je me geeft
Zal met jaloezie bekeken worden
Door iedereen op de straat van Alcalá

Neem u, nardos mijnheer
Als u een vrouw wilt
Nardos kosten geen geld
En zijn het beste, om te overtuigen

Neem ze mee, en als u besluit
Zal ik hier niet weggaan
Als iemand ze later vraagt
Vergeet niet, dat ik ze u gaf

En de sukkel die haar ziet
Zegt tegen haar
Kom eens hier
Om me op de revers te zetten
Wat je maar wilt

Want de bloem die je me geeft
Zal met jaloezie bekeken worden
Door iedereen op de straat van Alcalá

Escrita por: Gónzalez del Castillo