395px

Vogel

Satyr

Bird

My hand is dry
These cracks hold open my insides
When will I
Find a chance to question how I
Felt about that time
Running through the minefield

Resorting to vices set to mold my morale
Ignoring consequences that may lead to my discontent
Turning a blind eye to my mistakes
A cycle so mundane
Letting patterns remain unchanged

Degradation consuming entropy
I found my place underneath the ice so cold

Questioning my ambition
Mindful of first impressions
Withdrawn from ill intentions
Aided by introspection

Resorting to vices set to mold my morale
Ignoring consequences that may lead to my discontent
Disregarding a circumstance that could alter the present
A cycle so mundane
Letting patterns remain unchanged
Decay and rot
This time the source which breeds transgression and sorrow

Finally corrodes into nothing
Maybe God will give me a sign
Maybe I'm on my own
I guess I’ll know with enough time
Watching the foundation I’ve built for myself
Crumble under my feet
Leaves me wondering why
I can’t find my way back to her
I can’t find my way back to before

Resorting to vices set to mold my morale
Ignoring consequence that may lead to my discontent
Confronting a burden held for far too long
A cycle so mundane
Letting patterns remain unchanged

Vogel

Mijn hand is droog
Deze scheuren houden mijn binnenkant open
Wanneer zal ik
Een kans vinden om te vragen hoe ik
Me voelde over die tijd
Rennend door het mijnenveld

Terugvallen op ondeugden die mijn moraal vormen
De gevolgen negerend die kunnen leiden tot mijn onvrede
Een blind oog keren naar mijn fouten
Een cyclus zo alledaags
Patronen onveranderd laten

Aftakeling die entropie verbruikt
Ik vond mijn plek onder het ijs zo koud

Vragen over mijn ambitie
Bewust van eerste indrukken
Teruggetrokken van kwade bedoelingen
Geholpen door introspectie

Terugvallen op ondeugden die mijn moraal vormen
De gevolgen negerend die kunnen leiden tot mijn onvrede
Een omstandigheid negeren die het heden kan veranderen
Een cyclus zo alledaags
Patronen onveranderd laten
Verval en rot
Deze keer de bron die overtreding en verdriet voortbrengt

Corrodeert uiteindelijk tot niets
Misschien geeft God me een teken
Misschien ben ik op mezelf aangewezen
Ik denk dat ik het met de tijd zal weten
Kijkend naar de fundering die ik voor mezelf heb gebouwd
Die onder mijn voeten instort
Laat me me afvragen waarom
Ik mijn weg terug naar haar niet kan vinden
Ik kan mijn weg terug naar vroeger niet vinden

Terugvallen op ondeugden die mijn moraal vormen
De gevolgen onder ogen zien die kunnen leiden tot mijn onvrede
Een last confronteren die veel te lang is vastgehouden
Een cyclus zo alledaags
Patronen onveranderd laten