Duermedela
Se fue el Sol
Se fue a dormir
Bajó el telón
Azabache tiño el jardín
Me enamoré
De un mortal
Pero hay querer
Que dueles más que olvidar
Así ocurrió
Como dice el cantar
Que en las noches de abril
Se le ve pasear
Llorando por su amor
Se fue el Sol
Se fue a dormir
Bajó el telón
Azabache tiño el jardín
Me enamoré
De un mortal
Pero hay querer
Que dueles más que olvidar
Una estrella se dibujó
Que alumbraba más que las demás
Duermedela se llamó
Costurera del manto estelar
Ella sintió
Que lo podría amar
Pero son como el Sol
Y la Luna su amor
Sin poderse rozar
Se fue el Sol
Se fue a dormir
Bajó el telón
Azabache tiño el jardín
Me enamoré
De un mortal
Pero hay querer
Que dueles más que olvidar
Cada noche coseré
Los luceros que te han de velar
Luego al alba pediré
Que contigo me dejes soñar
Que contigo me dejes soñar
Que contigo me dejes soñar
Slaap maar
De zon is onder
De zon is gaan slapen
Het gordijn viel
Zwart als ebbe kleurde de tuin
Ik werd verliefd
Op een sterveling
Maar er is een liefde
Die meer pijn doet dan vergeten
Zo gebeurde het
Zoals het liedje zegt
Dat in de nachten van april
Je hem ziet rondwandelen
Huilend om zijn liefde
De zon is onder
De zon is gaan slapen
Het gordijn viel
Zwart als ebbe kleurde de tuin
Ik werd verliefd
Op een sterveling
Maar er is een liefde
Die meer pijn doet dan vergeten
Een ster verscheen
Die helderder scheen dan de rest
Slaap maar noemde ze
Naaister van de sterrenmantel
Zij voelde
Dat ze hem zou kunnen liefhebben
Maar ze zijn als de zon
En de maan, hun liefde
Zonder elkaar te kunnen raken
De zon is onder
De zon is gaan slapen
Het gordijn viel
Zwart als ebbe kleurde de tuin
Ik werd verliefd
Op een sterveling
Maar er is een liefde
Die meer pijn doet dan vergeten
Elke nacht zal ik naaien
De sterren die jou moeten waken
Dan zal ik bij zonsopgang vragen
Of ik met jou mag dromen
Of ik met jou mag dromen
Of ik met jou mag dromen