El Cristal
Hoy vengo a ti por mis errores en el pasado
Hoy quiero volver, como tu mano coge mi mano
Por más que pienso no consigo besar tus labios en mis sueños
Que luchan con el recuerdo, nunca me lo podré perdonar.
El cristal que separa a los dos
Nos deslumbra en el desván del olvido,
Del jamás, tú perdón espero llegará
A este mar de soledad que refugia mi pesar.
¿quién fuera aquel que contemplará tu linda cara?
¿quién fuera juez y condenará toda mirada?
El tiempo acorta la distancia, es mi esperanza la que gana
Quisiera poder besarte, cierra tus ojos y sígueme.
El cristal que separa a los dos
Nos deslumbra en el desván del olvido,
Del jamás, tú perdón espero llegará
A este mar de soledad que refugia mi pesar.
Het Kristal
Vandaag kom ik naar jou voor mijn fouten uit het verleden
Vandaag wil ik terug, zoals jouw hand mijn hand pakt
Hoeveel ik ook denk, ik kan je lippen niet kussen in mijn dromen
Die vechten met de herinnering, ik zal het mezelf nooit vergeven.
Het kristal dat ons scheidt
Verblind ons in de zolder van de vergetelheid,
Van nooit, jouw vergeving hoop ik zal komen
Naar deze zee van eenzaamheid die mijn verdriet herbergt.
Wie zou diegene zijn die jouw mooie gezicht zou aanschouwen?
Wie zou rechter zijn en elke blik veroordelen?
De tijd verkort de afstand, het is mijn hoop die wint
Ik zou je willen kussen, sluit je ogen en volg me.
Het kristal dat ons scheidt
Verblind ons in de zolder van de vergetelheid,
Van nooit, jouw vergeving hoop ik zal komen
Naar deze zee van eenzaamheid die mijn verdriet herbergt.
Escrita por: Narci Lara, Raúl Rueda