Vierno
E' vierno e chiove, chiove 'a na semmana
e st'acqua assaje cchiù triste mme mantene.
Che friddo, quanno è 'a sera, ca mme vène
cu st'aria 'e neve, mo ca manche tu.
'Sta freva, ca manch'essa mm'abbandona,
'sta freva, 'a cuollo, nun se leva cchiù.
Vierno,
che friddo 'int'a stu core
e sola tu,
ca lle puó' dá calore.
Te staje luntana e nun te faje vedé'.
Te staje luntana e nun te cure 'e me.
Ca mamma appiccia 'o ffuoco tutt''e ssere
dint'a 'sta cammarella fredda e amara.
"Ma che ll'appicce a fá, vecchia mia cara,
s'io nun mme scarfo manco 'mbracci'a te?"
Povera vecchia mia, mme fa paura,
è n'ombra ca se move attuorno a me.
Vierno,
che friddo 'int'a stu core
e sola tu,
ca lle puó' dá calore.
Te staje luntana e nun te faje vedé'.
Te staje luntana e nun te cure 'e me.
Te staje luntana e nun te faje vedé'.
Te staje luntana e nun te cure 'e me.
Vierno
Es invierno y chiove, chiove 'a semmana
y st'acqua assaje cchiù sad mme mantene
Lo que friddo, quanno è 'a sera, ca mme vène
Cu escalera e nieve, mo ca manche tu
Este freva, pero está abandonado
Este freva, «un cocinero, no quitar cchiu
Vierno
que friddo 'int'a stu core
y sólo usted
Te puede dar calor
Te staje luntana e monja te faje vedé'
Te staje luntana e monja te cure 'e me
Ca mama pegando 'o ffuoco todo» y ser
Esta cammarella fría y amarga
Pero, ¿qué haces, querido viejo?
s'i monja mme scarfo incluso 'mbracci'a usted?
Pobrecita, la señora está asustada
es n'ombra ca se mueve actuorno a mí
Vierno
que friddo 'int'a stu core
y sólo usted
Te puede dar calor
Te staje luntana e monja te faje vedé'
Te staje luntana e monja te cure 'e me
Te staje luntana e monja te faje vedé'
Te staje luntana e monja te cure 'e me