395px

De Ark van Noach

Sergio Endrigo

L'arca Di Noé

Un volo di gabbiani telecomandati
E una spiaggia di conchiglie morte
Nella notte una stella d'acciaio
Confonde il marinaio
Strisce bianche nel cielo azzurro
Per incantare e far sognare I bambini
La luna è piena di bandieri senza vento
Che fatica essere uomini

Partirà
La nave partirà
Dove arriverà
Questo non si sa
Sarà come l'arca di noè
Il cane il gatto io e te

Un toro è disteso sulla sabbia
E il suo cuore perde kerosene
E ogni curva un cavallo di latta
Distrugge il cavaliere
Terra e mare polvere bianca
Una cità si è perduta nel deserto
La casa è vuota non aspetta più nessuno
Che fatica essere uomini

De Ark van Noach

Een vlucht van op afstand bestuurde meeuwen
En een strand vol dode schelpen
In de nacht een stalen ster
Verwarrt de zeeman
Witte strepen in de blauwe lucht
Om kinderen te betoveren en te laten dromen
De maan is vol met vlaggen zonder wind
Wat een moeite om mens te zijn

Het zal vertrekken
Het schip zal vertrekken
Waar het zal aankomen
Dat weten we niet
Het zal zijn als de ark van Noach
De hond, de kat, jij en ik

Een stier ligt op het zand
En zijn hart verliest kerosine
En elke bocht een tinnen paard
Verwoest de ruiter
Aarde en zee, witte stof
Een stad is verloren in de woestijn
Het huis is leeg, wacht niet meer op iemand
Wat een moeite om mens te zijn

Escrita por: Sergio Endrigo