395px

Solo's

Sergio González

Solos

Solos
El tiempo hizo lo suyo con nosotros
Sonriendo sin cuidar sus sentimientos

Y miento si te digo
Que no intento
Olvidar porque nos dijimos: Adiós

No siento nada
Tu ausencia me enseñó a vivir sin miedo
Y el viento se obligó a quedarse quieto
Escuchando el canto alegre de tu voz

Que se alejaba
Dibujando un arcoíris
En la entrada despertando las orquídeas en mi sala
Que arrullaban tus pizarras y tu adiós

Y me olvidabas
Ocultando una sonrisa en tu mirada
Sin pensar en mí y en mi sombra asustada
Que sabía que moriría sin tu luz

Y te alejabas
Dibujando un arcoíris
En la entrada despertando las orquídeas en mi sala
Que arrullaban tus pizarras y tu adiós

Y me olvidabas
Ocultando una sonrisa en tu mirada
Sin pensar en mí y en mi sombra asustada
Que sabía que moriría sin tu luz

Solo's

Solo's
De tijd deed zijn werk met ons
Glimlachend zonder om gevoelens te geven

En ik lieg als ik je zeg
Dat ik niet probeer
Te vergeten waarom we zeiden: Vaarwel

Ik voel niets
Jouw afwezigheid leerde me leven zonder angst
En de wind dwong zichzelf stil te blijven
Luisterend naar het vrolijke gezang van jouw stem

Die zich verwijderde
Een regenboog tekende
Bij de ingang, de orchideeën in mijn kamer wakkerend
Die jouw krijtborden en jouw vaarwel wiegden

En je vergat me
Een glimlach verbergend in je blik
Zonder aan mij en mijn bange schaduw te denken
Die wist dat hij zou sterven zonder jouw licht

En je verwijderde je
Een regenboog tekende
Bij de ingang, de orchideeën in mijn kamer wakkerend
Die jouw krijtborden en jouw vaarwel wiegden

En je vergat me
Een glimlach verbergend in je blik
Zonder aan mij en mijn bange schaduw te denken
Die wist dat hij zou sterven zonder jouw licht