La Quiero a Morir
Y yo que hasta ayer solo fui un holgazán,
Y hoy soy el guardian de sus sueños de amor...
La quiero a morir
Puede destrozar todo aquello que ve
Porque ella de un soplo lo vuelve a crear
Como si nada, como si nada...
La quiero a morir
Ella para las horas de cada reloj
Y me ayuda a pintar transparente el dolor con su sonrisa.
Y levanta una torre desde el cielo hasta aqui
Y me cose unas alas y me ayuda a subir
A toda prisa, a toda prisa
La quiero a morir...
Conoce bien, cada guerra, cada herida, cada ser
Conoce bien cada guerra de la vida, y del amor tambien...
Eh eh eh eh eh eh eh eh (x3)
Me dibuja un paisaje y me lo hace vivir
En un bosque de lapiz se apodera de mi...
La quiero a morir.
Y me atrapa en un lazo que no aprieta jamas
Como un nido de seda que no puedo soltar,
No quiero soltar, no quiero soltar
La quiero a morir.
Cuando trepo a sus ojos y me enfrento al mar
Dos espejos de agua encerrada en cristal
La quiero a morir.
Solo puedo sentarme solo puedo callar
Solo puedo enredarme solo puedo aceptar
Ser solo suyo, ser solo suyo
La quiero a morir..
Conoce bien, cada guerra, cada herida, cada ser
Conoces bien cada guerra de la vida, y del amor tambien.
Eh eh eh eh eh eh (x3)
Cuando trepo a sus ojos y me enfrento al mar
Dos espejos de agua encerrada en cristal
La quiero a morir.
Solo puedo sentarme solo puedo callar
Solo puedo enredarme solo puedo aceptar
Ser solo suyo, ser solo suyo
La quiero a morir
Conoce bien, cada guerra, cada herida, cada ser
Conoce bien cada guerra de la vida, y del amor tambien.
Eh eh eh eh eh eh (x3)
Ik Hou Haar Tot de Dood
En ik die tot gisteren alleen maar een luiaard was,
En vandaag ben ik de bewaker van haar dromen van liefde...
Ik hou haar tot de dood.
Ze kan alles wat ze ziet verwoesten,
Want met een zucht creëert ze het weer opnieuw.
Alsof er niets aan de hand is, alsof er niets aan de hand is...
Ik hou haar tot de dood.
Zij stopt de uren van elke klok
En helpt me de pijn transparant te schilderen met haar glimlach.
En ze bouwt een toren van de hemel tot hier,
En ze naait me vleugels en helpt me omhoog,
In een razernij, in een razernij,
Ik hou haar tot de dood...
Ze kent goed elke oorlog, elke wond, elk wezen,
Ze kent goed elke oorlog van het leven, en van de liefde ook...
Eh eh eh eh eh eh eh eh (x3)
Ze tekent een landschap en laat me het leven,
In een potloodbos neemt ze me in beslag...
Ik hou haar tot de dood.
En ze vangt me in een lus die nooit knelt,
Als een zijden nest dat ik niet kan loslaten,
Ik wil niet loslaten, ik wil niet loslaten,
Ik hou haar tot de dood.
Wanneer ik in haar ogen klim en de zee onder ogen kom,
Twee spiegels van water opgesloten in kristal,
Ik hou haar tot de dood.
Ik kan alleen maar zitten, ik kan alleen maar zwijgen,
Ik kan alleen maar verstrikt raken, ik kan alleen maar accepteren,
Alleen van haar zijn, alleen van haar zijn,
Ik hou haar tot de dood...
Ze kent goed elke oorlog, elke wond, elk wezen,
Je kent goed elke oorlog van het leven, en van de liefde ook.
Eh eh eh eh eh eh (x3)
Wanneer ik in haar ogen klim en de zee onder ogen kom,
Twee spiegels van water opgesloten in kristal,
Ik hou haar tot de dood.
Ik kan alleen maar zitten, ik kan alleen maar zwijgen,
Ik kan alleen maar verstrikt raken, ik kan alleen maar accepteren,
Alleen van haar zijn, alleen van haar zijn,
Ik hou haar tot de dood.
Ze kent goed elke oorlog, elke wond, elk wezen,
Ze kent goed elke oorlog van het leven, en van de liefde ook.
Eh eh eh eh eh eh (x3)