Se Mamo El Becerro
Iba montado en su cuacu
Lo acampañaba su perro,
Se empinaba la botella
Recordaba que en su encierro
Le informaron que en su casa
Casi a diario habia un entierro
Nomas pensaba y pensaba
No se explicaba el asunto
Otro trago se aventaba
Regresaba al mismo punto
Como es que habia tanto entierro
Si no habia ni un difunto
Apurando asu caballo
Con las espuelas de hierro
Iba llegando al corral
Que estaba bajando el cerro
No pudo ordeñar la vaca
Porque se mamo el becerro
Casi llegando asu rancho
Macario tomo una tajo
Abrio la puerta de atras
Se puso verde el carajo
Su compadre estaba arriba
Su mujer estaba abajo
Con el cuchillo en la mano
Sentia que le hervia la sangre
Le corto los dos al bato
Al perro le quito el hambre
Y le dijo asu mujer
Es todo tu yo el compadre
Maldiciendo asu mujer
Macario se fue pal cerro
Mentandocela al compadre
A quel que le puso el cuerno
Supo que de los amigos
El mejor siempre es el perro.....
De Mamo De Kalf
Hij zat op zijn paard
Zijn hond liep naast hem mee,
Hij nam een slok uit de fles
Dacht aan wat hij had gezien.
Ze vertelden hem thuis
Bijna dagelijks was er een begrafenis,
Hij dacht en dacht maar na,
Snapte de hele zaak niet.
Weer nam hij een slok
En kwam weer op hetzelfde punt,
Hoe kon het dat er zoveel begrafenissen waren
Als er geen doden waren?
Met zijn sporen op het paard
Versnelde hij zijn gang,
Hij kwam bij de stal aan
Die beneden de heuvel lag.
Hij kon de koe niet melken
Omdat het kalf zich had volgezogen.
Bijna bij zijn boerderij
Maakte Macario een snede,
Opende de achterdeur
En werd groen van jaloezie.
Zijn maat was boven
Zijn vrouw was beneden,
Met een mes in zijn hand
Voelde hij zijn bloed koken.
Hij sneed de twee van de kerel af,
De hond had geen honger meer,
En hij zei tegen zijn vrouw,
"Dit is alles, ik ben de maat."
Vervloekend zijn vrouw
Ging Macario de heuvel op,
Scheldend naar zijn maat,
Die hem had bedrogen.
Hij wist dat van de vrienden
De beste altijd de hond is.....