Obviamente (part. Yasmil Marrufo)
Veo noticias del mundo
Y es tan deprimente, obviamente
Si mueren de hambre
Millones de niños al año, tristemente
Solo si pienso en tu cara
Se me alegra el día de repente
Porque es obvio que quiero verte
Ayer me caí en la calle
Y la gente reía, obviamente
Es que iba corriendo a tu casa
A decir que me gustas, arrechamente
Y quiero que vivas
En un manicomio conmigo solamente
Porque es obvio no estoy bien de la mente
Y obviamente que es por ti
Que yo veo el mundo así
Positivo aunque esté todo mal
Me dan ganas de llorar
Pero prefiero pensar
Que toda esta vaina va a cambiar
Ahora me que, ahora me que
Ahora me que, ahora me quedé pegado
Eso siempre me pasa, si te pienso
Mi mente es como un papagayo
Que solo se mueve con tu viento
Si me hago una radiografía
Aparecen tus besos en mis huesos
Porque es obvio que ahí los siento
Si siguen explotando al hombre
Habrá más pobreza, obviamente
Si hubiera más libros que armas
Habría menos violencia mundialmente
Si el pueblo se uniera
Ya no lo jodieran tan fácil los presidentes
Porque es obvio nada es pa’ siempre
Y obviamente que es por ti
Que yo veo el mundo así
Positivo aunque esté todo mal
Me dan ganas de llorar
Pero prefiero pensar
Que toda esta vaina va a cambiar
Vanzelfsprekend (ft. Yasmil Marrufo)
Ik zie nieuws uit de wereld
En het is zo deprimerend, vanzelfsprekend
Als miljoenen kinderen
Jaarlijks verhongeren, treurig genoeg
Als ik alleen maar aan jouw gezicht denk
Wordt mijn dag ineens vrolijk
Want het is duidelijk dat ik je wil zien
Gisteren viel ik op straat
En de mensen lachten, vanzelfsprekend
Ik was gewoon aan het rennen naar jouw huis
Om te zeggen dat ik je echt leuk vind, heel erg
En ik wil dat je leeft
In een gekkenhuis alleen met mij
Want het is duidelijk dat ik niet goed bij mijn hoofd ben
En vanzelfsprekend is het om jou
Dat ik de wereld zo zie
Positief, ook al is alles slecht
Ik krijg de neiging om te huilen
Maar ik geef er de voorkeur aan om te denken
Dat al deze zooi gaat veranderen
Nu ben ik vast, nu ben ik vast
Nu ben ik vast, nu ben ik vastgelopen
Dat overkomt me altijd, als ik aan je denk
Mijn hoofd is als een papegaai
Die alleen maar beweegt met jouw wind
Als ik een röntgenfoto maak
Verschijnen jouw kussen in mijn botten
Want het is duidelijk dat ik ze daar voel
Als ze de mens blijven uitbuiten
Zal er meer armoede zijn, vanzelfsprekend
Als er meer boeken waren dan wapens
Zou er wereldwijd minder geweld zijn
Als het volk zich verenigde
Zouden de presidenten het niet zo makkelijk kunnen verneuken
Want het is duidelijk dat niets voor altijd is
En vanzelfsprekend is het om jou
Dat ik de wereld zo zie
Positief, ook al is alles slecht
Ik krijg de neiging om te huilen
Maar ik geef er de voorkeur aan om te denken
Dat al deze zooi gaat veranderen