Boto En Falta Unha Ilusión
Boto en falta unha ilusión
Que me reconvirta en min
Que, sen querer, me perdín
Pensando que me salvaba
Boto en falta a quen amaba
E aquel tempo que soñei
Estando esperta e pensei
Que de ti me alimentaba.
Boto en falta a túa voz
A túa cara e a alegría
As horas devaluadas
E até a túa covardía
E non son quen de lembrar
As navallas e as mentiras
E non se asenta o rancor
E de min non te retiras.
Hoxe xa non hai dor
Xa non choro berrando
Mais hai medo de sentir
E de non voltar sorrir
E de seguirte esperando
Hoxe xa non hai dor
Non hai sangue brotando
Mais hai medo de sentir
E de non voltar sorrir
E de seguirte esperando
A tristura xa marchou
Colonízame a desgana
Eu que tiña fe pagana
En ser fénix e voar
E coa forza do espertar
Abrazar o vitalismo
Espertei no mesmo abismo
Máis valera non soñar.
Se por volverte bicar
Sucumbise aos meus instintos
Se de todos os delitos
Cometese o de voltar
A fatiga e o penar
Sufriría resignada
Porque vivo condenada
A non poderte olvidar.
Falta una ilusión
Echo de menos una ilusión
Que me reconvierta en mí
Que, sin querer, me perdí
Pensando que me salvaba
Echo de menos a quien amaba
Y aquel tiempo que soñé
Estando despierta y pensé
Que de ti me alimentaba.
Echo de menos tu voz
Tu cara y la alegría
Las horas devaluadas
E incluso tu cobardía
Y no soy capaz de recordar
Las navajas y las mentiras
Y no se asienta el rencor
Y de mí no te retiras.
Hoy ya no hay dolor
Ya no lloro a gritos
Pero hay miedo de sentir
Y de no volver a sonreír
Y de seguirte esperando.
Hoy ya no hay dolor
No hay sangre brotando
Pero hay miedo de sentir
Y de no volver a sonreír
Y de seguirte esperando.
La tristeza ya se fue
Me coloniza la desgana
Yo que tenía fe pagana
En ser fénix y volar
Y con la fuerza del despertar
Abrazar el vitalismo
Desperté en el mismo abismo
Más valiera no soñar.
Si por volverte a besar
Sucumbiera a mis instintos
Si de todos los delitos
Cometiera el de volver
El cansancio y el penar
Sufriría resignada
Porque vivo condenada
A no poder olvidarte.