395px

Tot Gisteren

Seu Pereira e Coletivo 401

Até Ontem

Tô te esperando, amor
Resta saber se irás voltar
Com a tua boca que era minha
Até ontem

Tô tão cansado, amor
Resta saber se irei dormir
E acordar com a tua volta
Com as tuas botas
No corredor

A dor do abandono
Corrói meu peito feito maresia
Um dia, quem sabe um dia
Você perceba
Nada é perfeito

Já te pedi perdão
Ah, por favor!
Tente entender
O meu vacilo
Não anula o resto
Eu te amo, meu amor

A dor do abandono
Corrói meu peito feito maresia
Um dia, quem sabe um dia
Você perceba
Nada é perfeito

Tot Gisteren

Ik wacht op je, lief
Het is de vraag of je terugkomt
Met jouw mond die van mij was
Tot gisteren

Ik ben zo moe, lief
Het is de vraag of ik ga slapen
En wakker word met jouw terugkeer
Met jouw laarzen
In de gang

De pijn van het verlaten zijn
Vreet aan mijn hart als zeewater
Op een dag, wie weet, op een dag
Zul je beseffen
Niets is perfect

Ik heb je om vergiffenis gevraagd
Ah, alsjeblieft!
Probeer te begrijpen
Mijn fout
Maakt de rest niet ongedaan
Ik hou van je, mijn lief

De pijn van het verlaten zijn
Vreet aan mijn hart als zeewater
Op een dag, wie weet, op een dag
Zul je beseffen
Niets is perfect

Escrita por: Jonathas Pereira Falcão