Poemas
Solano de las marismas, tu que alisas las arenas
Tu que alisas las arenas
Solano de las marismas, tu que alisas las arenas
Y vas dejando La Raya salobre, desierta y seca
Salobre, desierta y seca
Dile a los vientos vecinos que no hay camino de vuelta
Dile a los vientos vecinos que no hay camino de vuelta
"To" el que ha visto alguna vez
"To" el que ha visto alguna vez
A la Virgen desde cerca
No puede volverse atrás, aunque los tiempos se vuelvan
Cantaban a la Virgen, poemas
Poemas
Cantaban a la Virgen, poemas
Cantaban a la Virgen, poemas
Poemas Los juncos de la orilla del Quema
Los juncos de la orilla del Quema
Tiempo detente
Que es tan grande el consuelo que mi alma siente
Que duren mis anhelos eternamente
Inmensidades verdes, los pinos
Los pinos
Inmensidades verdes, los pinos
Inmensidades verdes, los pinos
Los pinos
Y quebrando el silencio, los trinos
Y quebrando el silencio, los trinos
Tiempo detente
Que es tan grande el consuelo que mi alma siente
Que duren mis anhelos eternamente
Yo conocí un camino, hace mucho tiempo ya
Hace mucho tiempo ya
Yo conocí un camino, hace mucho tiempo ya
Sin límite ni frontera, sin espuela "plateá"
Sin espuela "plateá"
Con un puente de madera, final de tu caminar
¡Ay! puente del Ajolí, cómo crujía al pasar
¡Ay! si volviera
Ese tiempo que se fue, y esa gente tan sincera
Que me enseñaron a ser rociero hasta que muera
Gedichten
Zucht van de moerassen, jij die het zand gladstrijkt
Jij die het zand gladstrijkt
Zucht van de moerassen, jij die het zand gladstrijkt
En je laat de Zoute Lijn achter, verlaten en droog
Zoute Lijn, verlaten en droog
Vertel de burenwinden dat er geen weg terug is
Vertel de burenwinden dat er geen weg terug is
"Voor" degene die ooit heeft gezien
"Voor" degene die ooit heeft gezien
De Maagd van dichtbij
Kan niet meer terug, ook al veranderen de tijden
Ze zongen voor de Maagd, gedichten
Gedichten
Ze zongen voor de Maagd, gedichten
Ze zongen voor de Maagd, gedichten
Gedichten De rietplanten aan de oever van de Quema
De rietplanten aan de oever van de Quema
Tijd, stop
Want de troost die mijn ziel voelt is zo groot
Dat mijn verlangens eeuwig mogen duren
Onmetelijke groenen, de dennen
De dennen
Onmetelijke groenen, de dennen
Onmetelijke groenen, de dennen
De dennen
En het doorbreken van de stilte, de zang
En het doorbreken van de stilte, de zang
Tijd, stop
Want de troost die mijn ziel voelt is zo groot
Dat mijn verlangens eeuwig mogen duren
Ik kende een pad, al heel lang geleden
Al heel lang geleden
Ik kende een pad, al heel lang geleden
Zonder limiet of grens, zonder "zilveren" sporen
Zonder "zilveren" sporen
Met een houten brug, het einde van jouw reis
Oh! brug van de Ajolí, hoe kraakte je bij het passeren
Oh! als het maar terugkwam
Die tijd die voorbij is, en die oprechte mensen
Die me leerden een rociero te zijn tot ik sterf