Nihayet
Uyandým bembeyaz bir sabahtý
Son yýllardaki en sert ayazdý
Sýcacýktýn taze kahve tadýnda
Havalandý kalbim kuþ kanadýnda
Oysa umut ne kadar azdý
Gündelikti, anlýktý, birazdý
Okþarken inatçý saçlarýný
Hissettiðim kara kýþta sarý yazdý
Nihayet, nihayet, nihayet
Diyar diyar gezdim geldim
Safiyeti sezdim geldim
Kendi ateþine yanan pervaneydim
Yalanýmdan bezdim geldim
(Yalnýzýmdan)
Uzandým, örttüm baðrýný usulca
Öptüm olgun erik gibi aðzýný
Yürekten bir dua kondurdum alnýna
Tadýný çýkar derim kalbime
Eindelijk
Ik werd wakker op een spierwitte ochtend
Het was de koudste vorst van de laatste jaren
Je was warm als de smaak van verse koffie
Mijn hart steeg op als een vogel in de lucht
Toch was de hoop zo schaars
Het was dagelijks, het was duidelijk, het was een beetje
Terwijl ik je koppige haren streelde
Voelde ik de gele lente in de zwarte winter
Eindelijk, eindelijk, eindelijk
Ik heb van land naar land gereisd
Ik voelde de puurheid, ik kwam terug
Ik was een mot die zich verbrandde aan zijn eigen vlam
Ik ben moe van mijn leugen, ik ben teruggekomen
(uit mijn eenzaamheid)
Ik reikte uit, bedekte je borst voorzichtig
Ik kuste je lippen als een rijpe pruim
Ik sprak een oprechte gebed voor je voorhoofd
Ik zeg dat je het moet proeven, zegt mijn hart.