395px

Ik geloof

SFDK

Yo creo

Yeaaah! que menos que dedicarte una cancion, nena, al cincuenta por ciento de mi vida, fue tan facil como apoyar el boli sobre el papel y dejar que fluyera... sienteloo, estoy tocando el cielo con las manos, yoo, vaa, yo creoo...
Estoy sentao mirandote a los ojos
me pierden sus reflejos, eres mi juventud cuando estoy viejo
la solucion a mis complejos, el lobulo de tus orejas
las lineas de mi vida son las lineas de tus cejas,
y tu pelo, que cambia siempre a gusto mio
cuando te tiñes de morena eres mi ninfa que salio de un rio
sabes que lloro tanto como sonrio
tus cabellos rubios naturales son mi tesoro perdio.
Caigo en picao por un valle que se dibuja entre tus hombros
besandote en redondo ese cuello de agujas
hago una pausa en tu clavicula, el mejor balcon hasta tus tetas
ahora que nada las sujeta, fresa y nata libres de cualquier estria
se ponen firmes cuando ven que mi mirada se desvia
cuanto daria por caer encima de ella
y salte el vacio en tu piscina de mamella
y es que estas preciosa hasta cuando estas dormida mujeeer
y no te cuento en la bañera
mis ojos son la herramienta necesaria para encontrar tal paisaje
mi lengua el pincel para pintarlo
ah! yo creo nena, yo creoo, yoo!, vaaa
Pezones poco pronunciados de color rosado
me resbalo, cayendo por ese canal sagrado
pude agarrarme de una mano al piercing de tu ombligo
gracias a que fue regalo mio me mantiene vivo
paro en tu vientre, me aferro al metal con los dientes
doscientosveinte, nena ya noto la corriente
sabes que me cuesta bastante actuar con disimulo
y es que me encanta empezarte a comer por el culo.
Eres mi religion, mi credo y yo muero por ello
igual que muero en tu sexo de fino vello
nunca una mujer estuvo tan suave y tu lo sabes
que man llevao en globo pero nunca en nave
tu tienes las claves del vuelo pa mis viajes astrales
tu me enseñaste los lenguajes manuales
con tus manos de niña pequeña y tus nuevas uñas orientales
la perdicion de los mortales
yooo, lo bueno de memorizar la letra es que tengo tu foto en el atril, mirandomee... ahh! yo creo nena, fue tan facil como ponerme delante del microfono y dejaar que fluyeraa...ah! yo creo nena, yo creoo, yoo!, vaaa
Me encanta cuando estas enferma y tengo que cuidarte
evaluarte, sigo soñando con preñarte
y eso que amarte no es una mision sencilla
mi perilla hace cosquillas por detras de tus rodillas
En una habitacion a oscuras, con sabanas de seda
y con tu cuerpo encima de ellas confundo texturas
vivo embrujao de tu bravura y de tus travesuras
tu estas desnuda y yo escribiendo esta literatura,
Me gusta darte un beso cuando estas dormida
por las mañanas te levantas mas agradecida, mas llena de vida
quiero beber de tu santa saliva
despues de follar fumando uno de sativa,
Me gusta hacerme daño y que me cures las heridas
tu eres mi musa, yo tu escriba, miremos hacia arriba
termino esta cancion diciendote sincero
si hablamos de tus pies tendria que hacerme un tema entero
yooo, es como yo me temiaa, fue tan facil rapearla como escribirla, sin bajar de la nube, especial dediacion a mi mujer anitaa,cincuenta,cincuenta, yoo 2007, por ahi va.

Ik geloof

Ja! Wat minder dan je een liedje te wijden, schat, aan vijftig procent van mijn leven, was zo makkelijk als de pen op het papier leggen en laten stromen... voel het, ik raak de hemel met mijn handen, ik, ja, ik geloof...

Ik zit hier en kijk je in de ogen
ik verdwijn in je reflecties, je bent mijn jeugd als ik oud ben
de oplossing voor mijn complexen, de lob van je oren
de lijnen van mijn leven zijn de lijnen van je wenkbrauwen,
en je haar, dat altijd verandert naar mijn zin
wanneer je het bruin verft ben je mijn nimf die uit een rivier komt
je weet dat ik net zo veel huil als ik lach
en je natuurlijke blonde haren zijn mijn verloren schat.
Ik val in een dal dat zich tussen je schouders tekent
je zoenend rond dat naaldhalsje
ik pauzeer op je sleutelbeen, het beste balkon tot aan je borsten
nu niets ze vasthoudt, aardbei en slagroom vrij van elke striem
ze worden stevig als ze zien dat mijn blik afwijkt
wat zou ik geven om bovenop je te vallen
en het vacuüm in je borsten te springen.

En je bent prachtig zelfs als je slaapt, vrouw
en ik vertel je niet over in bad
mijn ogen zijn het benodigde gereedschap om zo'n landschap te vinden
mijn tong de kwast om het te schilderen
ah! ik geloof, schat, ik geloof, ik!, ja

Weinig uitgesproken tepels van roze kleur
ik glijd, vallend door dat heilige kanaal
ik kon me met een hand aan je navelpiercing vasthouden
dankzij het feit dat het mijn cadeau was, houdt het me levend
ik stop op je buik, ik grijp het met mijn tanden
tweehonderdtwintig, schat, ik voel de stroom al
je weet dat het me moeite kost om me in te houden
en ik hou ervan om je te beginnen te eten van achter.
Je bent mijn religie, mijn geloof en ik sterf ervoor
net zoals ik sterf in je fijne haartjes
nooit was er een vrouw zo zacht en dat weet je
ik ben met een ballon gekomen maar nooit met een schip
jij hebt de sleutels van de vlucht voor mijn astrale reizen
je leerde me de gebarentaal
met je handen van een klein meisje en je nieuwe oosterse nagels
de ondergang van de stervelingen.

Ja, het goede aan het onthouden van de tekst is dat ik je foto op de lessenaar heb, die naar me kijkt... ahh! ik geloof, schat, het was zo makkelijk als voor de microfoon gaan staan en laten stromen... ah! ik geloof, schat, ik geloof, ik!, ja

Ik hou ervan als je ziek bent en ik voor je moet zorgen
evalueren, ik blijf dromen om je zwanger te maken
en dat terwijl van je houden geen gemakkelijke missie is
mijn baardje doet kriebelen achter je knieën
In een donkere kamer, met zijden lakens
en met jouw lichaam erop verwissel ik texturen
ik ben betoverd door je moed en je streken
je bent naakt en ik schrijf deze literatuur,
Ik hou ervan je een kus te geven als je slaapt
's ochtends sta je dankbaarder op, voller van leven
ik wil drinken van je heilige speeksel
after we hebben gevreeën terwijl we een jointje roken,
Ik hou ervan mezelf pijn te doen en dat je de wonden heelt
jij bent mijn muze, ik jouw schrijver, laten we omhoog kijken
ik eindig dit liedje door je oprecht te zeggen
als we het over je voeten hebben, zou ik een heel nummer moeten maken.

Ja, het is zoals ik vreesde, het was zo makkelijk om het te rappen als om het te schrijven, zonder van de wolk te komen, speciale toewijding aan mijn vrouw Anita, vijftig, vijftig, ik 2007, zo gaat het.

Escrita por: Zaturno