El Liricista En El Tejado
Coje a un tio de barrio.mételo en un sitio karo.
Preguntará los precios con deskaro.hasta hartaros.
Por eso no pienso llevaros donde no pinto nada.
Por eso no vendo mi kulo en la foto de la portada.
Habláis de nada.en kanciones ke no dicen nada.
Son las diez de la noche sevilla está iluminada.
La gente en la parada del bus.
Siempre fuertes tote y shotta más allá del obus.
Echando su meada.tenemos nuestra propia kruz.
Espalda mojada por el kalor en buska de una luz.
Ke instrumental el socio me produce.
Sevilla se deshace del estilo ke le impuse.
Mi jarkor ke tumbó a media españa.
Después de seis años sólo hay un grupo ke me empaña.
Peor kalaña es la ke nace en éstos días.
La sangre fría de la cia y la policía.
Cuántos besos te daría.por tenerme al margen.
Por hacerme invisible ante los rappers en la kalle imagen.
Bajen del autobús y korran.atajen.porke ya sólo kedan sobras.
Itájenas mc´s sobreviven alkilando el kulo.
Pal próximo lp poso desnudo.no tengo kara de kambiar el mundo.
Tengo kara de ke llevo dentro algún pensamiento nauseabundo.
Eskupo con orgullo en kada frase.
Fluyo como las trompetas de esta base.tu ké jase killo.
Okulta el brillo de tu klase
Cuando pase por el planeta paketillo y huele a base.
Kambié de barrio.me llené de lágrimas.
Pinomontano sigue en mi kuaderno en kada página.
Tágena.ke ta kedao to enajenao despué de no hase ná
Y meterte tantos gramos tas kedao kolgao.como mis webos.
Y voluntad de ná.hay eskritores ke terminan con un kárdena.
Y sin ganas de ná.ke os fiche el cárdenas pal crónikas.
Tú.soy el guardián de mi hermano.
Estribillo :
Eh ! poeta, te sientes olvidado, un liricista en el tejado.
Sólo, piensa en mí ké más dá, echa a volar...escúchela !
...la ciudad respirando...
Si el públiko se keja.de una kanción sin moraleja.
Desde el tejado les lanzo una teja.
Es más fácil mirar desde arriba.tragar saliva.
Porke el minisiva pone " sevilla no me deja ".
Tengo iniciativa.una komodidad kompleja.
Amor sexo y droga.seré tu nuevo humphrey bogart.
El gobierno censura al dios bako y no al tabako.
Venga pako.engánchate al graffiti y no al jako.
A problemas soluciones sako.yo tengo un trato.
Me meo en los kontratos.
Y si frakaso me mato en un arrebato de celo.
Aplaudid mis depresiones ke en papeles kongelo.
Y kiero.subir a mi azotea y mandar un " te kiero " al cielo.
Por los ke se fueron.dónde van.ya sé ke nunka volverán.
Komienzo un nuevo día y sin pan no hay plan.
Kojo al juan.me tiro un rato pal parke.
Es temprano y los niños estarán ya bailando break-dance.
Akí las kosas son así de sencillas.
Hazte riko con dos fokos y unas pokas semillas.
I love you sevilla.si puedes te se pilla.
Kon un pinchazo en la kostilla.la vida ya no pilla loba.
Korre huye de la soga.nos vemos en el leve de " dogo buska doga "
Seré tu nuevo humphrey bogart.el liricista en el tejado.
Tu transatlátiko tokado.hundido.
Vuelve el perro arrepentido kon el rabo entre las piernas.
El hociko partido su mirada tan tierna.
Reformatorios los internan.bye bye vietnam.
Me kago en tu ropa de wu-tan-clan.
Destrozándose la vida fumando apaleao malo.corre ve y diles.
Ke hay bellotones por seismiles.
Koncédeles ediles pal ayuntamiento.pinomotano city.
Y yo viviendo fuera komo un guiri.arakiri.
2001 odisea en el lodo.soy el guardián de mi hermano.
Estribillo
De Liricist Op Het Dak
Pak een gast uit de buurt, stop hem in een dure tent.
Hij vraagt naar de prijzen met een grote bek, tot je er genoeg van hebt.
Daarom denk ik niet aan jullie mee te nemen naar plekken waar ik niks te zoeken heb.
Daarom verkoop ik mijn kont niet op de cover van een blad.
Jullie praten over niks, in nummers die niets zeggen.
Het is tien uur 's avonds, Sevilla is verlicht.
De mensen bij de bushalte.
Altijd sterk, iedereen en de schutters verder dan de bom.
Zij doen hun ding, wij hebben onze eigen crew.
Natte rug door de hitte, op zoek naar een licht.
Die beat, mijn maat produceert het.
Sevilla laat de stijl los die ik haar oplegde.
Mijn hardcore die heel Spanje omverblies.
Na zes jaar is er maar één groep die me in de weg zit.
Slechtere shit is wat er nu geboren wordt.
De koele bloed van de CIA en de politie.
Hoeveel kussen zou ik je geven, om aan de zijlijn te staan.
Om onzichtbaar te zijn voor de rappers in de straat.
Stap uit de bus en ren, neem een kortere route, want er zijn alleen nog resten over.
Italiana MC's overleven door hun kont te verhuren.
Voor de volgende LP poseer ik naakt, ik heb geen gezicht om de wereld te veranderen.
Ik heb een gezicht dat laat zien dat ik een misselijkmakende gedachte heb.
Ik spuug met trots in elke zin.
Ik flow als de trompetten van deze beat, wat doe jij?
Verberg de glans van je klasse
Als ik voorbij kom, pakketje en het ruikt naar base.
Ik ben van buurt veranderd, vol met tranen.
Pinomontano blijft in mijn schrift op elke pagina.
Tegenwoordig, alles is zo ver van elkaar na niets gedaan te hebben.
En zoveel gram binnen, ben je zo high als mijn ballen.
En geen wil meer, er zijn schrijvers die eindigen met een aantekening.
En zonder zin, laat de aantekening je niet vergeten voor de kronieken.
Jij, ik ben de bewaker van mijn broer.
Refrein:
Hé! Poëet, voel je je vergeten, een liricist op het dak.
Alleen, denk aan mij, wat maakt het uit, laat het vliegen... luister!
...de stad ademt...
Als het publiek klaagt over een nummer zonder moraal.
Van het dak gooi ik een dakpan naar ze.
Het is makkelijker om van bovenaf te kijken, slik je speeksel in.
Want de mini zegt "Sevilla laat me niet los".
Ik heb initiatief, een complexe comfort.
Liefde, seks en drugs, ik zal je nieuwe Humphrey Bogart zijn.
De overheid censureert de god en niet de tabak.
Kom op, pak, hang je aan graffiti en niet aan de junk.
Bij problemen bied ik oplossingen aan, ik heb een deal.
Ik piss op de contracten.
En als ik faal, maak ik een einde aan mezelf in een woede-uitbarsting.
Applaudisseer voor mijn depressies die ik op papier bewaar.
En ik wil naar mijn dak gaan en een "ik hou van je" naar de hemel sturen.
Voor degenen die zijn gegaan, waar gaan ze heen, ik weet dat ze nooit terugkomen.
Ik begin een nieuwe dag en zonder brood is er geen plan.
Ik pak Juan, ik ga een tijdje naar het park.
Het is vroeg en de kinderen zullen al breakdance doen.
Hier zijn de dingen zo simpel.
Word rijk met twee lichten en een paar zaadjes.
Ik hou van je Sevilla, als je kunt, pak je het.
Met een prik in de ribben, het leven pakt je niet meer.
Ren, vlucht voor het touw, we zien elkaar in de "dogo zoekt doga".
Ik zal je nieuwe Humphrey Bogart zijn, de liricist op het dak.
Je getransatlanticiseerde, getokkelde, gezonken.
De hond komt terug, berouwvol met de staart tussen de benen.
De snuit gebroken, zijn blik zo teder.
Reformatoria, ze worden intern geplaatst, bye bye Vietnam.
Ik schijt op je Wu-Tang Clan kleding.
Levens worden verwoest, blowend, slecht, ren, ga en vertel ze.
Dat er bellotones zijn voor zesduizend.
Geef ze edelen voor de gemeente, Pinomontano city.
En ik leef buiten als een toerist, harakiri.
2001, odyssee in de modder, ik ben de bewaker van mijn broer.
Refrein