Mudanzas
Echa’ la vista 20 años atrá’ cuando lo nuestro acababa de empezá’
Y nadie daba ni un ¡duro!
Tener lo justito para almorzar, el arroz herví’o en blanco
Por lo meno’ el puto pan no está ¡duro!
Si el mundo se rompe no pasa na’, no’ tenemos el uno al otro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Luchando por salir de lo oscuro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Me viste allí tirando piedra’ a tu ventana
No es que fuera un vago y no tuviera na’ que hace’
Recuerda esa’ mañana’, seis años tendría tu hermana
Y le dije a tu padre en mí se podrá sostene’
Te lavaré los pies por to’ lo que llevamo’ anda’o
Y to’ lo que hayamo’ toma’o que no haya sido café
En el espejo te ve’ escrito este melodrama
Y cómo tu nombre era “Ana” pude escribirlo al revé’
Porque tú ya te perdía’ desde que éramos chavale’
Venía’ a mi barrio y los bloque’ parecían todo’ iguale’
Aquí vivíamos regí’o’ por otras clave’
Con cruce’ y con clavo’, sin un chavo, ya tú sabe’
Tú no viste al artista que todo’ pudieron ver
Tú viste a la persona y eso ya es de agradecer
No hace falta que diga lo que to’ el mundo ya sabe
“Son colegas en la rave, más no cuando te toca padecer”
Saltar de un cuarto y caer a plomo, slow mo’
Agarro una nube y subo a su lomo
Le clavo las espuela’ y se dispone a llover
La música me da su tono pero no de comer
Hay quién me adora y ya me ve un icono
Aunque a veces ni como mientras preparo mi disco tercer
Pensé en tu padre y dije “¡vaya cromo! ”
Mientras tú y yo lo hacemos en un pequeño piso de alquiler
¡Duro!
Echa’ la vista 20 años atrá’ cuando lo nuestro acababa de empezá’
Y nadie daba ni un ¡duro!
Tener lo justito para almorzar, el arroz herví’o en blanco
Por lo meno’ el puto pan no está ¡duro!
Si el mundo se rompe no pasa na’, no’ tenemos el uno al otro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Luchando por salir de lo oscuro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
¡Duro!
La música no daba, no cuadraban las cuenta’
Vivimos en un pisillo muy antiguo en el centro
Lo justo pa’ pagarle a la casera la renta
Siempre tuve mis trapi’ pa’ buscarme el sustento
Mi música, sin embargo, no estuvo a la venta
Y si algo no sé hace’ me lo invento
Afronto esa afrenta
Sigue vacío el carril má’ lento
Y no puedo adelanta’ porque la gente va lenta
Vivimos en los barrios apiña’o’ con las camisas manchá’
Vivir de presta’o y la luz pinchá’
Ten el piso paga’o a ve’ si nos van a echá’
Bajo y pido un cigarrito, baja y pide tú do’ má’
Lo que pa’ uno’ es miseria pa’ nohotro’ era normal
Pa’ qué te voy a mentí’, no gano ná’ (no)
Hice una mudanza con un carro del Mercadona
Muebles pa’ una y otra zona
La vida del pobre, harto’ de empuja’
Desde niño siempre me he sentido un goonie
Y ahora de mayor siento que me ha mirado un tuerto
Sé yo soy tuyo igual que tú eres pa’ mí
La gota de lluvia que ha inundado el desierto
Ahora nos va bien pero no puedo dormir
Prefiero pasarla junto a ti pero despierto
De hecho, así te puedo escribir
Mira lo que acabo de escribir
¡Duro!
Echa’ la vista 20 años atrá’ cuando lo nuestro acababa de empezá’
Y nadie daba ni un ¡duro!
Tener lo justito para almorzar, el arroz herví’o en blanco
Por lo meno’ el puto pan no está ¡duro!
Si el mundo se rompe no pasa na’, no’ tenemos el uno al otro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Luchando por salir de lo oscuro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
¡Duro!
¡Duro!
Echa’ la vista 20 años atrá’ cuando lo nuestro acababa de empezá’
Y nadie daba ni un ¡duro!
Tener lo justito para almorzar, el arroz herví’o en blanco
Por lo meno’ el puto pan no está ¡duro!
Si el mundo se rompe no pasa na’, no’ tenemos el uno al otro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Luchando por salir de lo oscuro
Mamá, nohotro’ somo’ lo’ ¡duro’!
Verhuizingen
Kijk terug 20 jaar, toen we net begonnen waren
En niemand gaf er een cent voor!
Net genoeg om te lunchen, de rijst was gewoon gekookt
Tenminste, het verdomde brood is niet hard!
Als de wereld vergaat, maakt het niet uit, we hebben elkaar
Mama, wij zijn de sterke!
Strijdend om uit de duisternis te komen
Mama, wij zijn de sterke!
Je zag me daar stenen gooien naar je raam
Het was niet dat ik lui was en niets te doen had
Vergeet die ochtenden niet, je zusje was zes
En ik zei tegen je vader dat ik voor je kon zorgen
Ik was je voeten aan het wassen voor alles wat we hebben doorgemaakt
En alles wat we hebben gedronken dat geen koffie was
In de spiegel zie je dit melodrama geschreven
En hoe je naam “Ana” was, kon ik het omgekeerd schrijven
Want je verloor me al toen we nog kinderen waren
Je kwam naar mijn buurt en de blokken leken allemaal hetzelfde
Hier leefden we rijk met andere sleutels
Met kruisen en spijkers, zonder een cent, dat weet je
Jij zag de artiest die iedereen kon zien
Jij zag de persoon en dat is al iets om dankbaar voor te zijn
Het is niet nodig om te zeggen wat iedereen al weet
"Ze zijn vrienden op het feest, maar niet als je moet lijden"
Springen van een kamer en vallen als een baksteen, slow mo'
Ik pak een wolk en klim op zijn rug
Ik steek de sporen erin en het begint te regenen
De muziek geeft me zijn toon, maar niet om van te eten
Er zijn mensen die me aanbidden en me al een icoon vinden
Ook al eet ik soms niet terwijl ik mijn derde album voorbereid
Ik dacht aan je vader en zei "wat een plaatje!"
Terwijl jij en ik het doen in een klein huurappartement
Sterk!
Kijk terug 20 jaar, toen we net begonnen waren
En niemand gaf er een cent voor!
Net genoeg om te lunchen, de rijst was gewoon gekookt
Tenminste, het verdomde brood is niet hard!
Als de wereld vergaat, maakt het niet uit, we hebben elkaar
Mama, wij zijn de sterke!
Strijdend om uit de duisternis te komen
Mama, wij zijn de sterke!
Sterk!
De muziek was niet goed, de rekeningen klopten niet
We woonden in een oud appartement in het centrum
Net genoeg om de huur aan de verhuurder te betalen
Ik had altijd mijn trucjes om mijn brood te verdienen
Mijn muziek was echter niet te koop
En als ik iets niet weet, verzin ik het
Ik confronteer die belediging
De langzaamste rij blijft leeg
En ik kan niet inhalen omdat de mensen traag zijn
We leven in de wijken samengepakt met vuile shirts
Leven op krediet en de stroom is afgesloten
Zorg dat de huur betaald is, kijk of ze ons eruit willen zetten
Ik ga naar beneden en vraag om een sigaret, ga jij ook maar om meer
Wat voor de één ellende is, was voor ons normaal
Waarom zou ik je liegen, ik verdien niets (nee)
Ik maakte een verhuizing met een auto van de supermarkt
Meubels voor de ene en de andere plek
Het leven van de armen, moe van duwen
Als kind voelde ik me altijd een loser
En nu ik ouder ben, voel ik dat ik door een eenogige ben aangekeken
Ik weet dat ik van jou ben, net zoals jij van mij bent
De druppel regen die de woestijn heeft overstroomd
Nu gaat het goed, maar ik kan niet slapen
Ik geef er de voorkeur aan om het samen met jou wakker door te brengen
Eigenlijk kan ik je zo schrijven
Kijk eens wat ik net heb geschreven
Sterk!
Kijk terug 20 jaar, toen we net begonnen waren
En niemand gaf er een cent voor!
Net genoeg om te lunchen, de rijst was gewoon gekookt
Tenminste, het verdomde brood is niet hard!
Als de wereld vergaat, maakt het niet uit, we hebben elkaar
Mama, wij zijn de sterke!
Strijdend om uit de duisternis te komen
Mama, wij zijn de sterke!
Sterk!
Sterk!
Kijk terug 20 jaar, toen we net begonnen waren
En niemand gaf er een cent voor!
Net genoeg om te lunchen, de rijst was gewoon gekookt
Tenminste, het verdomde brood is niet hard!
Als de wereld vergaat, maakt het niet uit, we hebben elkaar
Mama, wij zijn de sterke!
Strijdend om uit de duisternis te komen
Mama, wij zijn de sterke!