Vuelve
Fría como una estatua de sal
En un mausoleo de cristal
Seca hasta los huesos por llorar
Y muerta como puede estar Tiberio en su huacal
Toda en ruinas como el Partenón
Sola como terminó Colón
Pálida como una Mona Lisa
Amargada como un limón
Arrugada como acordeón
Como la Esfinge cuando perdió su nariz
Como Alejandro Magno
Sin su espada y sin su dardo
Como un pobre Cristiano en pleno Imperio Romano
Busco algo que pueda contestar
Porque estoy cansada de pensar
Cómo es que transcurren los segundos
Y yo sobrevivo a este diluvio universal
Sin más esfuerzo la explicación
Aparece en un viejo cajón
Y en menos de una sola fracción
Vuelve a vivir y se viste de verde el corazón
Vuelve, vuelve
Vuelve, vuelve
Que mi vida se desliza por el caño
Que mis pies de estar parados tienen callos
Ya no sé cómo decirte que te extraño
Y ya en éstas he pasado más de un año
Vuelve, vuelve
Vuelve, vuelve
Que mi barca se está hundiendo en el lodo
Que de angustia me he mordido hasta los codos
Que mi mundo está vacío y aburrido
Que me muero por tenerte aquí conmigo
Terug
Koud als een zoutbeeld
In een glazen mausoleum
Droog tot op het bot van het huilen
En dood zoals Tiberius in zijn kooi kan zijn
Helemaal in puin zoals het Parthenon
Eenzaam zoals Columbus eindigde
Bleek als de Mona Lisa
Bitter als een citroen
Gerimpeld als een accordeon
Zoals de Sfinx toen ze haar neus verloor
Zoals Alexander de Grote
Zonder zijn zwaard en zonder zijn speer
Zoals een arme Christen in het volle Romeinse Rijk
Ik zoek iets dat kan antwoorden
Want ik ben moe van het denken
Hoe de seconden verstrijken
En ik overleef deze universele zondvloed
Zonder meer moeite komt de uitleg
Tevoorschijn uit een oude lade
En in minder dan een fractie
Herleeft het en kleedt het hart zich in groen
Terug, terug
Terug, terug
Want mijn leven glijdt door de afvoer
Dat mijn voeten van het staan blaren hebben
Ik weet niet meer hoe ik je moet zeggen dat ik je mis
En inmiddels is het al meer dan een jaar
Terug, terug
Terug, terug
Want mijn boot zinkt in de modder
Dat ik van angst tot aan mijn ellebogen heb gebeten
Dat mijn wereld leeg en saai is
Dat ik sterf om je hier bij me te hebben
Escrita por: Luis Fernando Ochoa / Shakira Mebarak