Sombras (Live from LMYNL World Tour)
Quisiera abrir lentamente mis venas
Mi sangre toda, verterla a tus pies
Para poderte demostrar que más no puedo amar
Y entonces morir después
Y, sin embargo, tus ojos azules
Azul que tienen el cielo y el mar
Viven cerrados para mí sin ver que estoy aquí
Perdida en mi soledad
Sombras, nada más
Acariciando mis manos
Sombras, nada más
En el temblor de mi voz
Pude ser feliz y estoy, en vida, muriendo
Y entre lágrimas viviendo
El pasaje más horrendo de este drama sin final
Sombras, nada más
Entre tu vida y mi vida
Sombras, nada más
Entre tu amor y mi amor
Qué breve fue tu presencia en mi hastío
Qué tibias fueron tus manos, tu voz
Como luciérnaga, llegó tu luz y disipó
La sombra de mi rincón
Y, sin embargo, tus ojos azules
Azul que tienen el cielo y el mar
Viven cerrados para mí sin ver que estoy aquí
Perdida en mi soledad
Sombras, nada más
Acariciando mis manos
Sombras, nada más
En el temblor de mi voz
Pude ser feliz y estoy, en vida, muriendo
Y entre lágrimas viviendo
El pasaje más horrendo de este drama sin final
Sombras, nada más
Entre tu vida y mi vida
Sombras, nada más
Entre tu amor y mi amor
(¡Ándale!)
Schaduwen (Live van LMYNL Wereldtour)
Ik zou langzaam mijn aderen willen openen
Al mijn bloed, het aan je voeten laten stromen
Om je te laten zien dat ik niet meer kan houden van
En dan sterven daarna
En toch, je blauwe ogen
Blauw zoals de lucht en de zee
Blijven gesloten voor mij zonder te zien dat ik hier ben
Verloren in mijn eenzaamheid
Schaduwen, niets meer
Die mijn handen strelen
Schaduwen, niets meer
In de trilling van mijn stem
Ik had gelukkig kunnen zijn en ik ben, levend, aan het sterven
En tussen de tranen leef ik
De meest afschuwelijke passage van dit drama zonder einde
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw liefde en mijn liefde
Hoe kort was jouw aanwezigheid in mijn verveling
Hoe lauw waren jouw handen, jouw stem
Als een vuurvlieg, kwam jouw licht en verdreef
De schaduw van mijn hoek
En toch, je blauwe ogen
Blauw zoals de lucht en de zee
Blijven gesloten voor mij zonder te zien dat ik hier ben
Verloren in mijn eenzaamheid
Schaduwen, niets meer
Die mijn handen strelen
Schaduwen, niets meer
In de trilling van mijn stem
Ik had gelukkig kunnen zijn en ik ben, levend, aan het sterven
En tussen de tranen leef ik
De meest afschuwelijke passage van dit drama zonder einde
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw liefde en mijn liefde
(Kom op!)