Bukowski
Hacer una canción como un lobo que ahuya
Buscar algo que amar, dejar que me destruya
Vaciar mi copa y llenar la tuya
Tocar el cielo de tu boca y gritar ¡aleluya!
Quiero, robar la estrella, domar al miedo
Borrar la huella y así aprender a andar de nuevo
Solo, un jugador que adora el juego
Con una arma de papel enamorado del fuego
Y llevo
Toda una vida buscando un lugar
Que todavía no pude encontrar
Si vuelvo a tropezar
Me enciendo un canuto y tararárareo
Toda una vida buscando un lugar
Que todavía no pude encontrar
En manos del azar
Me enciendo un canuto y tararárareo
Sabes que yo
Solo he cocido palabras al folio con hilos de oro
Le he escrito al amor, al dolor, al error, a la flor en el lodo
A ese poquito que casi no es nada pero pa' mi es todo
Palabras de oro
Yo represento a la luz en el bloque, la vida que pasa
Y también a los niños con cara de póker
Paraos en la esquina, buscando la ruina o la grasa
Yo represento a la calle
Y al verso que abrasa
Y a todos los que llegan tarde
Cuando ya no hay trenes que vuelvan a casa
Y llevo
Toda una vida buscando un lugar
Que todavía no pude encontrar
Si vuelvo a tropezar
Me enciendo un canuto y tararárareo
Toda una vida buscando un lugar
Que todavía no pude encontrar
En manos del azar
Me enciendo un canuto y tararárareo
Torre de Babel, flores de papel
Guerra sin cuartel contra la tristeza
Y yo, en este burdel, solo le soy fiel
A mi propia piel y a mi naturaleza
Y es
Torre de Babel, flores de papel
Guerra sin cuartel contra la tristeza
Y yo, en este burdel, solo le soy fiel
A mi propia piel y a mi naturaleza
Y ya
Bukowski
Een lied maken als een wolf die huilt
Iets zoeken om van te houden, laat me verwoesten
Mijn glas leegmaken en het jouwe vullen
De hemel van je mond aanraken en schreeuwen: halleluja!
Ik wil, de ster stelen, de angst temmen
Het spoor wissen en zo weer leren lopen
Alleen, een speler die het spel aanbidt
Met een papieren wapen, verliefd op het vuur
En ik draag
Een leven lang op zoek naar een plek
Die ik nog steeds niet heb kunnen vinden
Als ik weer struikel
Steek ik een joint op en tararárareo
Een leven lang op zoek naar een plek
Die ik nog steeds niet heb kunnen vinden
In handen van het toeval
Steek ik een joint op en tararárareo
Je weet dat ik
Alleen woorden heb genaaid op het papier met gouden draden
Ik heb geschreven over de liefde, de pijn, de fout, de bloem in de modder
Over dat beetje dat bijna niets is, maar voor mij is het alles
Woorden van goud
Ik vertegenwoordig het licht in de buurt, het leven dat voorbijgaat
En ook de kinderen met een pokerface
Staan op de hoek, op zoek naar de ondergang of de vet
Ik vertegenwoordig de straat
En het vers dat brandt
En iedereen die te laat komt
Als er geen treinen meer terug naar huis gaan
En ik draag
Een leven lang op zoek naar een plek
Die ik nog steeds niet heb kunnen vinden
Als ik weer struikel
Steek ik een joint op en tararárareo
Een leven lang op zoek naar een plek
Die ik nog steeds niet heb kunnen vinden
In handen van het toeval
Steek ik een joint op en tararárareo
Torens van Babel, bloemen van papier
Oorlog zonder genade tegen de tristesse
En ik, in dit bordeel, ben alleen trouw
Aan mijn eigen huid en aan mijn natuur
En het is
Torens van Babel, bloemen van papier
Oorlog zonder genade tegen de tristesse
En ik, in dit bordeel, ben alleen trouw
Aan mijn eigen huid en aan mijn natuur
En dat is het.