Nadie Te Enseña a Perder
Nadie te enseña a perder
Eso se aprende a las malas
Aunque saltemos sin red
No tengas miedo a caer, que yo te presto mis alas
La vida aquí es ajedrez
Hay que entender la distancia
Y encontrar tu verdad
Ganar con humildad y perder con elegancia
Yeah
Corazón titiritero, sabe que no miento al lapicero
Represento al 5-0 donde el viento nace fiero
Mi rima es orgullosa flor de Enero
Porque sabe que el honor va por encima del dinero
Y, a veces acero, a veces bajo cero, pero la familia es mi lucero
En este aguacero, siempre hablo de amor, porque el resto es pasajero
Como escribir sobre el polvo con los dedos
Siendo sincero, sé que no hay amor sin sacrificio
Gané la libertad y perdí el juicio
Huérfanos de Dios en este hospicio
Crecimos a los pies del precipicio
Y sé qué, puedo estar roto, puedo morir en vano
Pero no vendo a un hermano por un toto, ni tampoco un gramo
Sigo por mi tramo vivo y me derramo, mientras solo escribo a lo que amo
Ni dueño, ni esclavo
Y, la vida se evapora en un instante
Y, vale más la rosa que el diamante
Hay que ser elegante
Y aprender que el sabio siempre ignora al ignorante
Y yo solo quiero, que nada impida mi sangre roja
Que, mi verso escriba en la cuerda floja
La, lluvia que moja. La, flor y a la hoja
La, boca roja que me entregue un ojalá
Yeah, un ojalá
Yeah, un ojalá
Okey, okey
Nadie te enseña a perder
Eso se aprende a las malas
Aunque saltemos sin red
No tengas miedo a caer, que yo te presto mis alas
La vida aquí es ajedrez
Hay que entender la distancia
Y encontrar tu verdad
Ganar con humildad y perder con elegancia
Nadie te enseña a perder
Nadie te enseña a perder
Niemand leert je verliezen
Niemand leert je verliezen
Dat leer je op de harde manier
Ook al springen we zonder net
Wees niet bang om te vallen, ik leen je mijn vleugels
Het leven hier is schaken
Je moet de afstand begrijpen
En je waarheid vinden
Win met nederigheid en verlies met elegantie
Ja
Hart van een marionet, weet dat ik niet lieg met de pen
Ik vertegenwoordig de 5-0 waar de wind wild waait
Mijn rijm is een trotse bloem van januari
Omdat het weet dat eer boven geld gaat
En soms staal, soms onder nul, maar de familie is mijn ster
In deze stortbui, spreek ik altijd over liefde, want de rest is tijdelijk
Zoals schrijven over stof met je vingers
Eerlijk gezegd, weet ik dat er geen liefde is zonder opoffering
Ik won de vrijheid en verloor het verstand
Wees kinderen van God in dit tehuis
We groeiden aan de rand van de afgrond
En ik weet dat, ik kan gebroken zijn, ik kan tevergeefs sterven
Maar ik verkoop een broer niet voor een cent, noch voor een gram
Ik ga verder op mijn pad en laat me gaan, terwijl ik alleen schrijf over wat ik liefheb
Geen eigenaar, geen slaaf
En, het leven verdampt in een oogwenk
En, de roos is meer waard dan de diamant
Je moet elegant zijn
En leren dat de wijze altijd de onwetende negeert
En ik wil alleen maar, dat niets mijn rode bloed tegenhoudt
Dat, mijn vers schrijft op de slappe draad
De, regen die nat maakt. De, bloem en het blad
De, rode mond die me een ojalá geeft
Ja, een ojalá
Ja, een ojalá
Oké, oké
Niemand leert je verliezen
Dat leer je op de harde manier
Ook al springen we zonder net
Wees niet bang om te vallen, ik leen je mijn vleugels
Het leven hier is schaken
Je moet de afstand begrijpen
En je waarheid vinden
Win met nederigheid en verlies met elegantie
Niemand leert je verliezen
Niemand leert je verliezen