Quiet Eyes
Moving statues in the park
Mosaic faces fading in the rain
Recalling memories of loss
Yet untouched and unscathed
Is this really a mystery life?
Where we only learn from our own mistakes
Misstep, fall down stairs
Maybe you're too wise for me
Your quiet eyes break my heart now
You're calling out, you're calling out despite it
A long car drive
Music in air
Comes from a place
Out of nowhere
Staring at stars or a lightning bug
On a faraway stair, on a torchlit night
The field of depth on those marble steps
We'll meet again in light
That's how it's done
That's how it's done
And how it's undone
That's how it starts
That's how it starts
And how it's unknown
Fall, fall
Calling out in spite of it all
Fall, fall
Will we meet again in the light?
Stille Ogen
Bewegende beelden in het park
Mosaic gezichten vervagen in de regen
Herinneringen aan verlies komen terug
Toch onaangetast en ongeschonden
Is dit echt een mysterieus leven?
Waar we alleen leren van onze eigen fouten
Misstap, val van de trap
Misschien ben je te wijs voor mij
Je stille ogen breken nu mijn hart
Je roept, je roept ondanks alles
Een lange autorit
Muziek in de lucht
Komt uit een plek
Uit het niets
Staren naar sterren of een vuurvlieg
Op een verre trap, op een met fakkels verlichte nacht
Het veld van diepte op die marmeren treden
We ontmoeten elkaar weer in het licht
Zo gaat het
Zo gaat het
En hoe het weer ongedaan wordt
Zo begint het
Zo begint het
En hoe het onbekend is
Val, val
Roept ondanks alles
Val, val
Zullen we elkaar weer ontmoeten in het licht?