700 KM
Ajá, yeah, 700 km nos separan
No importa cuántos sean
Una tarde tan normal
Escuchaba nuestro tema
Dijiste que me querías
Y partiste los esquemas
Empecé a sentir algo extraño pero sincero
Me engañé con tu amistad
En realidad era un te quiero
Esto que siento es tan bonito como tú
Eres tan especial
Que conviertes mi sombra en mi luz
Miré tus ojos
Oh, brilló una estrella
Soñé ser el príncipe de mi princesa
Y tu voz, te siento
En mis sueños siempre estás
Un día más te espero sentado frente a tu voz
Un día más te quiero
Aun sin verte
Un día más miro el mapa
Y la distancia de mi casa a la tuya
Un día más, espero que nada influya
En todo momento pienso cómo será mi llegada
Faltan muy pocos días para poder ver tu cara
No me explico el porqué te quiero estando tan lejos
Pero siento que te toco, quizás solo sea un reflejo
Ya no puedo más
Necesito tu amistad
Desde Crevillente a Cádiz y viceversa
Tengo que verte Elena
La espera se hace inmensa
Sé que eres especial
Me fío de mi instinto
Tu voz me hace volar
Salgo de este laberinto
Cuando mi movil suena me alegro
Sé que es elena
Cuando mi móvil suena se quitan todas mis penas
Como tú ninguna y por ti mil lunas
Como tú ni los ángeles
Cantan fría como las dunas
Yo te quiero
Y sin ti no sé caminar
Sobran las palabras cuando hay tanto sentimiento
Faltan besos y caricias, tanto amor en poco tiempo
Estuve a punto de perderte y aún sin verte sufrí
Estuve contigo en mis sueños
Desperté
Y te perdí
Es que te quiero
Solo sé que me dejo llevar
Y es que me muero si no te veo
No sé de mí qué será
Has convertido amistad en amor
Muerte en vida
De la nada hiciste todo
Todo lo que yo quería
Y si tú no estás
Yo no puedo respirar
Y cada día que no estamos juntos
Y toda esa distancia que nos separa
Quisiera poder decirte al oído
Lo que por ti sufre mi alma
Solo sueño brillar en el immenso cielo
Para poderte ver cada mañana
Regalarte mi brillo cuando anochezca
Quiero ser la estrella de tu mirada
Y tu voz te siento
En mis sueños siempre estás
Quiero ser la princesa de tus sueños
La única que se encuentre en tu corazón
Colgar la distancia, quemar como el fuego
Jamás se llevará toda esta pasión
Me gustaría ser la paloma
Que anide muy cerca de tu ventana
Saber siempre que estás a mi lado
Y es que tantos kilómetros me matan
Ya no puedo más
Necesito tu amistad
Y pensar que hace poco solo éramos amigos
Unidos por la música de otra canción
Ahora comprendo que ese
Es nuestro destino
Te lo digo con las letras de mi corazón
Recordarte en silencio me hace llorar
El soñar con tus labios y no poderlos besar
Sabes que esto es sincero
Que no mienten mis palabras
Quiero despertar contigo todas las mañanas
Yo te quiero
Y sin ti no sé caminar
Quisiera que una nube se llevase mis te quieros
Los derramase como lluvia sobre tu balcón
En cada silencio
Robarte miles de deseos
Y hacer que con ellos pierdas la razón
Si pudiera coger tus manos
Sin el miedo de volverlas a perder
Si pudiera estrecharme en tus brazos
Sabiendo que no te irás otra vez
Y si tú, no estás
Yo no puedo respirar
700 KM
Ajá, ja, 700 km scheiden ons
Het maakt niet uit hoeveel het er zijn
Een middag zo normaal
Luisterde naar ons nummer
Je zei dat je van me hield
En brak alle schema's
Ik begon iets vreemds maar oprechts te voelen
Ik vergiste me met je vriendschap
In werkelijkheid was het een ik hou van je
Dit wat ik voel is zo mooi als jij
Je bent zo speciaal
Dat je mijn schaduw in mijn licht verandert
Ik keek in je ogen
Oh, er straalde een ster
Ik droomde ervan de prins van mijn prinses te zijn
En je stem, ik voel je
In mijn dromen ben je altijd daar
Weer een dag wacht ik zittend voor je stem
Weer een dag hou ik van je
Zelfs zonder je te zien
Weer een dag kijk ik op de kaart
En de afstand van mijn huis naar het jouwe
Weer een dag, ik hoop dat niets invloed heeft
Op elk moment denk ik na over hoe mijn aankomst zal zijn
Er zijn nog maar een paar dagen om je gezicht te zien
Ik begrijp niet waarom ik van je hou terwijl je zo ver weg bent
Maar ik voel dat ik je aanraak, misschien is het alleen een reflectie
Ik kan niet meer
Ik heb je vriendschap nodig
Van Crevillente naar Cádiz en vice versa
Ik moet je zien, Elena
De wachttijd is enorm
Ik weet dat je speciaal bent
Ik vertrouw op mijn instinct
Je stem laat me vliegen
Ik kom uit dit labyrint
Wanneer mijn mobiel gaat, word ik blij
Ik weet dat het Elena is
Wanneer mijn mobiel gaat, verdwijnen al mijn zorgen
Zoals jij is er niemand en voor jou duizend manen
Zoals jij, zelfs de engelen
Zingen koud als de duinen
Ik hou van je
En zonder jou weet ik niet hoe te lopen
Woorden zijn overbodig als er zoveel gevoel is
Er ontbreken kussen en strelingen, zoveel liefde in korte tijd
Ik stond op het punt je te verliezen en zelfs zonder je te zien leed ik
Ik was bij je in mijn dromen
Werd wakker
En verloor je
Het is dat ik van je hou
Ik weet alleen dat ik me laat meevoeren
En ik sterf als ik je niet zie
Ik weet niet wat er met mij zal gebeuren
Je hebt vriendschap in liefde veranderd
Dood in leven
Van niets maakte je alles
Alles wat ik wilde
En als jij er niet bent
Kan ik niet ademen
En elke dag dat we niet samen zijn
En al die afstand die ons scheidt
Ik zou willen dat ik je in je oor kon zeggen
Wat mijn ziel voor jou lijdt
Ik droom alleen van stralen in de immense lucht
Om je elke ochtend te kunnen zien
Je mijn glans te geven als de nacht valt
Ik wil de ster zijn in jouw blik
En je stem, ik voel je
In mijn dromen ben je altijd daar
Ik wil de prinses zijn van jouw dromen
De enige die in je hart is
De afstand ophangen, branden als vuur
Deze passie zal nooit verdwijnen
Ik zou willen dat ik de duif was
Die heel dichtbij je raam nestelt
Altijd weten dat je aan mijn zijde bent
En al die kilometers maken me kapot
Ik kan niet meer
Ik heb je vriendschap nodig
En te denken dat we kort geleden alleen maar vrienden waren
Verbonden door de muziek van een ander nummer
Nu begrijp ik dat dat
Onze bestemming is
Ik zeg het je met de letters van mijn hart
Je in stilte herinneren maakt me aan het huilen
Dromen van je lippen en ze niet kunnen kussen
Je weet dat dit oprecht is
Dat mijn woorden niet liegen
Ik wil elke ochtend met jou wakker worden
Ik hou van je
En zonder jou weet ik niet hoe te lopen
Ik zou willen dat een wolk mijn ik hou van je's meenam
Ze als regen over je balkon liet vallen
In elke stilte
Duizenden wensen stelen
En ervoor zorgen dat je de rede verliest
Als ik maar je handen kon pakken
Zonder de angst ze weer te verliezen
Als ik me maar in je armen kon sluiten
Wetende dat je niet weer weggaat
En als jij er niet bent
Kan ik niet ademen