395px

Miss Wil Dood

Shinitai Chan

Miss Wanna Die

Awake, I opened my eyes to see
A hospital, so white and clean

I was walking up to the roof, I think
Then can’t recall at all a single thing

Held a hand for me
You were there, I know
But couldn’t reach

The me, that would fall down all the time
But stand and reach my hand to see
Have you tried crossing over yet?

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
You were there, you would care
Making me aware

Every scar, all the blood
More and more, they’re never done
Not enough, not enough

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
If I die, you would cry
And I don’t know why

Every scar, all the blood
More and more, they’re never done
Not enough, not enough

When I forget you, I'm all alone
Without a place to go
But then, played a mirror like a show
The past I use to know, a dream

Till I see every part of me
Eyes of red following, and
I wanna live, wanna live
Deep inside I’ve always been
Reaching out for a hand
So don’t let this be the end

Mushrooms growing on my head
Still remember even then
Where you are when I'm dead

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
You were there, you would care
You know it really isn’t fair!

Every time, I forgot
You remain inside my thoughts
Not enough, not enough

I wanna die, wanna die, wanna die!
But I still couldn’t die with you by my side
Behind the days I spent alone, afraid
Now you’re here to stay
La-la-la, la-la-la, la-la-la, la-la-la

And the scars never fade
Memories that replay
Rewind, yet again to the pain
We felt on that day

Miss Wil Dood

Ik werd wakker en opende mijn ogen om te zien
Een ziekenhuis, zo wit en schoon

Ik liep naar het dak, denk ik
Dan kan ik me helemaal niets meer herinneren

Hield een hand voor mij vast
Je was daar, dat weet ik
Maar kon niet bereiken

Het ik, dat steeds naar beneden viel
Maar sta op en reik naar mijn hand om te zien
Heb je al geprobeerd over te steken?

Ik wil dood, ik wil dood
Maar ik wil eigenlijk niet dood
Als je er was, zou je erom geven
Mij bewust maken

Elk litteken, al het bloed
Steeds vaker zijn ze nooit klaar
Niet genoeg, niet genoeg

Ik wil dood, ik wil dood
Maar ik wil eigenlijk niet dood
Als ik sterf, zou je huilen
En ik weet niet waarom

Elk litteken, al het bloed
Steeds vaker zijn ze nooit klaar
Niet genoeg, niet genoeg

Als ik je vergeet, ben ik helemaal alleen
Zonder een plek om naartoe te gaan
Maar toen speelde een spiegel als een show
Het verleden dat ik kende, was een droom

Totdat ik elk deel van mij zie
Rode ogen volgen, en
Ik wil leven, wil leven
Diep van binnen ben ik altijd
Een hand uitsteken
Laat dit dus niet het einde zijn

Paddenstoelen groeien op mijn hoofd
Ik herinner me nog steeds toen
Waar ben je als ik dood ben?

Ik wil dood, ik wil dood
Maar ik wil eigenlijk niet dood
Als je er was, zou je erom geven
Je weet dat het echt niet eerlijk is!

Elke keer vergat ik
Je blijft in mijn gedachten
Niet genoeg, niet genoeg

Ik wil dood, ik wil dood, ik wil dood!
Maar ik kon nog steeds niet sterven met jou aan mijn zijde
Achter de dagen die ik alleen en bang doorbracht
Nu ben je hier om te blijven
La-la-la, la-la-la, la-la-la, la-la-la

En de littekens vervagen nooit
Herinneringen die zich herhalen
Terugspoelen, nog een keer naar de pijn
Wij voelden ons die dag

Escrita por: Shinitai Chan