Manifeste
Akhenaton:
Je porte les sales manies du pays dans le cœur
Cosi sta bene
Et on est 13% chez toi
Tu voudrais bien qu’on y retourne, hein ?
Je débarque dans l’univers des nantis
Les claques se perdent dans les gueules des dandys
C’est pas le pays de Candy
Des Gandhi, ici y'en a pas, p'tit
Des mecs honnêtes aux bandits
La France taxe les types au RMI
Eh, ouais, 10%, qu’est-ce que t’en dis ?
Quant à moi, je bosse à 50 pour l’Etat proxo
Pour l’état de mes droits
Je suis l’une de ses putes préférée
Quoi? Avec 10% de ce putain de cerveau
C’est la servitude dans les block à Clervaux
Ou nos ganaches qui servent au Mac Do
Y’a pas d’arrache qui se paie pas un jour
Le fity-fifty devient tout nada
Si tu caftes, superbe lifting
Plein de strass à Paname
A l’Assemblée on ignore ce qui se passe sur le macadam
20% de mes potes aujourd’hui se cament
Y’a plus de révoltes en vue
Ce putain de pouvoir achète à quel prix le calme
Sur le terrain, le football
Ce petit gosse en veut
Mais 99% échouent et nous on prie tous en Dieu
On est les seuls à croire au Père Noël jusqu’à 30 ans, vieux
80% des gens portent le triple 6 en eux
Marcher sur la tronche des autres
Pour une vie glauque et 300 types
Possèdent 50% des richesses du globe
C’est normal, leurs pantins ont l’index sur un bouton
Et ce putain de peuple broute comme un mouton
Chez moi, la flamme fait 30%, attends
Je fais mes comptes, et ça veut dire
Qu’y a minimum un type sur 3 qu’on devra claquer
Debha au menu ce soir, fiston, qu’es-ce que tu en dis?
Finie la paix à Marseille
On va allumer l’incendie
En ce lendemain d’élections, j’ai si peur pour les miens
On prend les devant, garçon, pour museler les chiens
Ah, chienne de vie
Prédestiné à trop de cavales historiques, non
Front de libération de Mars, canal historique
Lis dans mes yeux, trop de rancœur
Trop grand cœur
Trop con, je suis pas ton chanteur
Tueur d’collabo, poète plainteur
Planté au piquet depuis la maternelle
Couvé par le voile de l’amour maternel
On en oublie que rien n’est éternel
Ni tes proches, ni ce qu’il y a dans tes poches
Moi, j’en ait rien à foutre de la fauche
Eux rient quand on accroche des sacoches
Akhenaton:
Y’a pas de degré d’inclinaison de mon corps
L’inclinaison de ma tête
Est une réponse directe à l’inclinaison de mon cœur
Shurik’N:
Au bal des accusés, ma ville trône
Matrone senile
Ecoeure, je griffonne ces lignes sur un vieux bout de papier
Akhenaton:
Y’a pas de degré d’inclinaison de mon corps
L’inclinaison de ma tête
Est une réponse directe à l’inclinaison de mon cœur
Shurik’N:
Courber l’échine, connaît pas
Je mettrai pas le genou à terre
Je resterai fier au nom de mes frères
Je scelle ces mots d’un sceau de fer
Akhenaton:
Y’a pas de degré d’inclinaison de mon corps
L’inclinaison de ma tête
Est une réponse directe à l’inclinaison de mon cœur
Shurik’N:
Mes phrases dérangent toujours aux alentours
J’arrêterai peut-être le jour où les êtres
Elus au deuxième tour cesseront de faire les sourds
Je donne ma vision des choses, pas roses
Ose écouter qui veut
La prose est parfois morose
Qu’est-ce que j’y peux ?
Mon âme déclame ce que voient mes yeux
C’est ce que j’aime faire
C’est ce que j’aime écrire, ce que j’aime entendre
Des textes vrais, sur des faits qui donnent envie de rendre
Faut pas vous méprendre
Le délire noue mon cerveau à l’année, basané
Je perd pas de vue ceux qui veulent m’étendre
Prêt à zapper, c’est mieux que de se rendre
Il fallait pas nous chercher
Fallait pas croire qu’on allait
Rester là les bras croisés
A boire un thé
Quand la haine dure comme l’amitié
Tenace, elle persiste, invite les ex-noirs sur la piste
Les lettres sautent
Pieds noirs et italiens grossissent la liste
Le kyste et les temps empirent
Et si on le dit pas nous, qui va le dire
Et si on l’écrit pas, qui va le lire
Qui va s’en souvenir
Le pire, c’est qu’on est pas sûr que ça serve
Trahir filerait la gerbe
Fuir n’existe pas
Trop de gens courtisent Gégène
Sèment la gangrène
Sur Mars pendant dix ans, j’ai porté ce nom avec fierté
Maintenant, j’hésite à le prononcer
Jamais l’idée ne m’a effleurée
Fanée, la rose du sud s’éteint
Même Notre Dame pleure
Sous la chaleur les cœurs flétrissent
Toujours le front en sueur
La peur de l’autre donne des ailes
On se sent moins seul au pluriel
La tête pleine de rien
Les cons remplissent des bulletin criminels
Ils oublient et puis
L’Etat jouit, les jeunes jouent les bandits
Les parents triment, s’usent la vie
Avec un job de jour, un job de nuit
Un mec sur trois me vise et ça me fout les glandes
Pense qu’il y en a plus d’une centaine
Auxquels je fais la bise
Qui cachent un couteau dans leur manche
Le soupçon plane désormais
A tout moment, sur saint fe
Un type peut me saluer
Du genre: salut poto, ciao enfoiré
Même cachés, les pauvres m’auront pas
La fierté du Hip Hop sera pas la honte du pays
Je le dis en vrai, mais je croise les doigts
Les mains aussi
Je prie pour première fois
Que la catin d’aujourd’hui redevienne princesse d’autrefois
Manifest
Akhenaton:
Ik draag de vuile gewoonten van het land in mijn hart
Zo gaat het goed
En we zijn 13% bij jou
Je zou willen dat we teruggaan, hè?
Ik kom binnen in de wereld van de rijken
De klappen verdwijnen in de monden van de dandies
Dit is niet het land van Candy
Hier zijn geen Gandhi's, kleintje
Eerlijke mannen en bandieten
Frankrijk belast de mensen met een uitkering
Hé, ja, 10%, wat vind je daarvan?
Wat mij betreft, ik werk voor 50 voor de staat, makker
Voor de staat van mijn rechten
Ik ben een van zijn favoriete hoeren
Wat? Met 10% van dat verdomde brein
Het is slavernij in de blokken van Clervaux
Of onze gezichten die dienen bij de McDonald's
Er is geen dief die niet ooit betaalt
De fifty-fifty wordt helemaal niks
Als je verklikt, geweldige facelift
Vol met glitter in Parijs
In de Assemblee negeren ze wat er op de straat gebeurt
20% van mijn vrienden gebruikt nu drugs
Er zijn geen opstanden meer in zicht
Dit verdomde gezag koopt de rust voor welke prijs
Op het veld, het voetbal
Dit jochie wil het
Maar 99% faalt en wij bidden allemaal tot God
Wij zijn de enigen die tot 30 jaar in de Kerstman geloven, ouwe
80% van de mensen draagt het drievoudige 6 in zich
Over de hoofden van anderen lopen
Voor een somber leven en 300 mensen
Bezitten 50% van de rijkdommen van de wereld
Het is normaal, hun marionetten hebben de vinger op een knop
En dit verdomde volk graast als een schaap
Bij mij maakt de vlam 30%, wacht
Ik maak mijn rekeningen, en dat betekent
Dat er minimaal één op de drie is die we moeten afmaken
Debha op het menu vanavond, jongen, wat vind je ervan?
Einde van de vrede in Marseille
We gaan het vuur aansteken
Op deze dag na de verkiezingen, ben ik zo bang voor mijn mensen
We nemen het voortouw, jongen, om de honden te muilkorven
Ah, verdomde leven
Voorbestemd voor te veel historische vlucht, nee
Vrijheidsfront van Mars, historische kanaal
Lees in mijn ogen, te veel wrok
Te groot hart
Te dom, ik ben niet jouw zanger
Doder van collaborateur, klagende dichter
Geplant aan de paal sinds de kleuterschool
Verzorgd door de sluier van moederlijke liefde
We vergeten dat niets eeuwig is
Noch je dierbaren, noch wat er in je zakken zit
Ik geef geen fuck om de oogst
Zij lachen als we tassen ophangen
Akhenaton:
Er is geen hellingsgraad van mijn lichaam
De helling van mijn hoofd
Is een directe reactie op de helling van mijn hart
Shurik’N:
Op het bal van de beschuldigden, mijn stad troont
Seniele matrona
Ik ben misselijk, ik krabbel deze regels op een oud stuk papier
Akhenaton:
Er is geen hellingsgraad van mijn lichaam
De helling van mijn hoofd
Is een directe reactie op de helling van mijn hart
Shurik’N:
De rug buigen, ken ik niet
Ik zal niet op mijn knieën gaan
Ik blijf trots in naam van mijn broers
Ik verzegel deze woorden met een ijzeren zegel
Akhenaton:
Er is geen hellingsgraad van mijn lichaam
De helling van mijn hoofd
Is een directe reactie op de helling van mijn hart
Shurik’N:
Mijn zinnen storen altijd in de omgeving
Misschien stop ik de dag dat de mensen
Gekozen in de tweede ronde stoppen met doof doen
Ik geef mijn visie op de dingen, niet rooskleurig
Durf te luisteren wie wil
De proza is soms somber
Wat kan ik eraan doen?
Mijn ziel declameert wat mijn ogen zien
Dat is wat ik graag doe
Dat is wat ik graag schrijf, wat ik graag hoor
Echte teksten, over feiten die je willen laten teruggeven
Je moet je niet vergissen
De waanzin bindt mijn brein het hele jaar, gebruind
Ik verlies niet uit het oog wie me willen uitbreiden
Klaar om te zappen, dat is beter dan je over te geven
Je had ons niet moeten zoeken
Je had niet moeten denken dat we
Daar zouden blijven met onze armen gekruist
Om thee te drinken
Als de haat zo hard is als vriendschap
Hardnekkig, blijft ze bestaan, nodigt de ex-zwarte uit op de dansvloer
De letters springen
Pieds noirs en Italianen vergroten de lijst
De cyste en de tijden verslechteren
En als wij het niet zeggen, wie gaat het dan zeggen
En als wij het niet schrijven, wie gaat het dan lezen
Wie gaat zich het herinneren
Het ergste is dat we niet zeker weten of het helpt
Verraad zou de kots geven
Vlucht bestaat niet
Te veel mensen courtiseren Gégène
Zaaien de gangreen
Op Mars heb ik tien jaar deze naam met trots gedragen
Nu twijfel ik om het uit te spreken
Nooit heeft het idee me aangeraakt
Verwelkt, de roos van het zuiden dooft
Zelfs Notre Dame huilt
Onder de hitte verwelken de harten
Altijd met een zweetvoorhoofd
De angst voor de ander geeft vleugels
Je voelt je minder alleen in meervoud
Het hoofd vol met niets
De idioten vullen criminele formulieren in
Ze vergeten en dan
De staat geniet, de jongeren spelen de bandieten
De ouders zwoegen, slijten hun leven
Met een dagbaan, een nachtbaan
Een op de drie richt zich op mij en dat irriteert me
Denk dat er meer dan honderd zijn
Aan wie ik een kus geef
Die een mes in hun mouw verbergen
Het vermoeden hangt nu
Op elk moment, op saint fe
Een type kan me begroeten
Van het soort: hey maat, ciao klootzak
Zelfs verborgen, de armen zullen me niet krijgen
De trots van Hip Hop zal niet de schande van het land zijn
Ik zeg het echt, maar ik kruis mijn vingers
Ook mijn handen
Ik bid voor de eerste keer
Dat de hoer van vandaag weer een prinses van vroeger wordt.