Boş Yere
Bomboş kalbimin odaları bomboş
Halsiz hissiz, nasıl bu kadar loş
Gece insafsız benden bile sarhoş
Sabahladım yedi gece durmadan üst üste
Gittiği yerden arar diye
Çok vicdansız, geceden bile sarhoş
Fazla, hep dahasına meyilimiz
Bakma bize düşman kendimiziz
Ben sana nerden tutuldum
Yokluğunda hem nasıl duruldum
(Göz göre göre nasıl duruldum)
Sağ elimi solumla avuttum
Boş yere, boş yere
Hep boş yere
Kızmam eloğlu değilsin ki
ŞAhaneyim demedin ki
Olmadı kabul farkındayız en azından
Leegte
Bomboos zijn de kamers van mijn hart
Zonder kracht, zonder gevoel, zo somber en zwart
De nacht is wreed, zelfs ik ben dronken van de schaduw
Ik heb zeven nachten achter elkaar doorgehaald
Ik bel je, omdat je misschien terugkomt
Zó wreed, zelfs de nacht maakt me dronken
Te veel, we hebben altijd een neiging naar meer
Kijk niet naar ons, we zijn onze eigen vijand
Waar heb ik jou vastgehouden?
Hoe kon ik in jouw afwezigheid stil blijven staan?
(Hoe kon ik zo stil blijven staan?)
Ik troostte mijn rechterhand met mijn linker
Voor niets, voor niets
Altijd voor niets
Ik kan je niet kwalijk nemen, je bent geen vreemdeling
Je zei niet dat ik geweldig was
Het is niet gelukt, dat weten we tenminste.