หน้าไม่อาย (nah mai ai)
ไร้ทางออก ก็ตอนที่เธอบอกเธอจะจากฉัน
rai thang ok kɔ̂ tɔ̄n thî thə̄ bɔ̀k thə̄ ja jàak chăn
พูดไม่ออก สิ่งเดียวที่พอทำได้ในตอนนั้น
phûut mâi ok sìng diao thî phɔ́ tham dâi nai tɔ̄n nán
ยังคงจะจากไป เธอยังยืนยันว่าจะจากไป
yang khong ja jàak bpai thə̄ yang yʉ̄n yān wâ ja jàak bpai
เธอทิ้งให้ไฟรักของเรามอดไป ทิ้งให้หัวใจฉันแทบสลาย
thə̄ thíng hây fai rák khǎng rao mɔ́t bpai thíng hây hǔa jai chăn thɛ̂p salái
หน้าไม่อาย ต้องมาเดินร้องไห้ สุดท้ายก็กลับมา
nâ mâi aai tɔ̂ng mā dən rɔ́ng hāi sùt thái kɔ̂ klàp mā
กว่าจะคิดได้ก็ตอนสาย ความรักกลับกลายหมดความหมาย
kàu jà khít dâi kɔ̂ tɔ̄n sǎi khwām rák klàp klāi mòt khwām mǎi
เดินกลับมา จงเดินกลับมาหากเห็นแก่ความรัก
dən klàp mā jong dən klàp mā hā kʉ̂n kɛ̀ khwām rák
ความไร้ค่า (ไร้ค่า) คือคำบรรยายที่ว่าเคยรักฉัน
khwām rai khâ (rai khâ) khʉ̄ kham bān yái thî wâ khə̄y rák chăn
ยังคงจะจากไป เธอยังยืนยันว่าจะจากไป
yang khong ja jàak bpai thə̄ yang yʉ̄n yān wâ ja jàak bpai
เธอทิ้งให้ไฟรักของเรามอดไป ทิ้งให้หัวใจฉันแทบสลาย
thə̄ thíng hây fai rák khǎng rao mɔ́t bpai thíng hây hǔa jai chăn thɛ̂p salái
หน้าไม่อาย ต้องมาเดินร้องไห้ สุดท้ายก็กลับมา
nâ mâi aai tɔ̂ng mā dən rɔ́ng hāi sùt thái kɔ̂ klàp mā
กว่าจะคิดได้ก็ตอนสาย ความรักกลับกลายหมดความหมาย
kàu jà khít dâi kɔ̂ tɔ̄n sǎi khwām rák klàp klāi mòt khwām mǎi
หน้าไม่อาย ต้องมาเดินร้องไห้ สุดท้ายก็กลับมา
nâ mâi aai tɔ̂ng mā dən rɔ́ng hāi sùt thái kɔ̂ klàp mā
กว่าจะคิดได้ก็ตอนสาย ความรักกลับกลายหมดความหมาย
kàu jà khít dâi kɔ̂ tɔ̄n sǎi khwām rák klàp klāi mòt khwām mǎi
เข้าใจไหมหัวใจของคนที่เจ็บช้ำ
khâo jai mái hǔa jai khǎng khon thî jèp châm
เธออยู่ไหนในตอนที่วอนให้กลับมา
thə̄ yù nai tɔ̄n thî wɔn hây klàp mā
หน้าไม่อาย ต้องมาเดินร้องไห้ สุดท้ายก็กลับมา
nâ mâi aai tɔ̂ng mā dən rɔ́ng hāi sùt thái kɔ̂ klàp mā
กว่าจะคิดได้ก็ตอนสาย ความรักกลับกลายหมดความหมาย
kàu jà khít dâi kɔ̂ tɔ̄n sǎi khwām rák klàp klāi mòt khwām mǎi
หน้าไม่อาย ต้องมาเดินร้องไห้ สุดท้ายก็กลับมา
nâ mâi aai tɔ̂ng mā dən rɔ́ng hāi sùt thái kɔ̂ klàp mā
กว่าจะคิดได้ก็ตอนสาย ความรักกลับกลายหมดความหมาย
kàu jà khít dâi kɔ̂ tɔ̄n sǎi khwām rák klàp klāi mòt khwām mǎi
Gesichtslos
Kein Ausweg, als du mir sagtest, dass du mich verlässt
Ich konnte nichts sagen, das Einzige, was ich in dem Moment tun konnte
Du willst wirklich gehen, du bestätigst, dass du gehen willst
Du lässt die Flamme unserer Liebe erlöschen, lässt mein Herz fast zerbrechen
Gesichtslos, muss weinend umherlaufen, am Ende kommst du zurück
Bis ich es begriffen habe, war es zu spät, die Liebe hat ihre Bedeutung verloren
Komm zurück, komm zurück, wenn du der Liebe wegen etwas wertschätzt
Die Wertlosigkeit (wertlos) ist die Beschreibung, dass du mich einmal geliebt hast
Du willst wirklich gehen, du bestätigst, dass du gehen willst
Du lässt die Flamme unserer Liebe erlöschen, lässt mein Herz fast zerbrechen
Gesichtslos, muss weinend umherlaufen, am Ende kommst du zurück
Bis ich es begriffen habe, war es zu spät, die Liebe hat ihre Bedeutung verloren
Gesichtslos, muss weinend umherlaufen, am Ende kommst du zurück
Bis ich es begriffen habe, war es zu spät, die Liebe hat ihre Bedeutung verloren
Verstehst du das Herz eines verletzten Menschen?
Wo bist du, als ich flehte, dass du zurückkommst?
Gesichtslos, muss weinend umherlaufen, am Ende kommst du zurück
Bis ich es begriffen habe, war es zu spät, die Liebe hat ihre Bedeutung verloren
Gesichtslos, muss weinend umherlaufen, am Ende kommst du zurück
Bis ich es begriffen habe, war es zu spät, die Liebe hat ihre Bedeutung verloren
Escrita por: Jakrin Juprasert, Tewarit Sisuk, Totrakun Bai-Ngoen, Wirachon Satthaying