Torcida (part. Juancho De La Espriella)
Una noche clara y fresca el corazón
Me habló muy duro, muy duro
Me enamoré, perdí el control con su hermosura
Me volvió necio, esta ilusión fue una locura
Como salvaje, penas para mí
Como una pluma al viento, perdí la razón
Yo la creía más sería
Jamás pensé que tanto podía lastimarme, qué desilusión
Le entregué mi vida
Por sus ojos miraba
Perderme en sus labios fue mi gran error
Afilé su espada pa' dañarme el alma
Llena de cinismo, me vio como indigno pa' darme su amor
Y eso es lo quе más me ha pesado en la vida
Con еlla, fui honesto, lo juro ante Dios
Sufrí equivocado, mucho la quería (viene)
Quedé sin saber pa' donde iba
Pero desestimé su intención
Te seguirá azotando mi vida
Respéteme, que soy un varón
Te seguirá azotando mi vida
Respéteme, que soy un varón
Y tú no eres más que una pobre engreída
Y tú no eres más que una pobre torcida
El respeto y el cariño que te di
Me creí seguro, seguro
Jamás pensé que podría ser una aventura
Yo soy un hombre que enamora con la Luna
Y viendo las mariposas por ahí
Que soy un provinciano que habla del amor
Mirando las estrellas
Saludo con un beso, me despacho en un abrazo
Y tú no eres así
Ay, encontré en tu alma fácil desenfreno
De una mujer baja, de un ser inferior
Porque te adoraba, ay, te re adoraba
Error infinito, jalaste un hilo que al final se rompió
Y eso es lo que me tiene ardido en la vida (qué, qué)
Con ella fui honesto, lo juro ante Dios (éntrale Valbue)
Sufrí equivocado, mucho la quería
Quedé sin saber pa' donde iba
Pero desestimé su intención
Te seguirá azotando mi vida
Respéteme que soy un varón
Te seguirá acabando mi vida
Respéteme que soy un varón
Y tú no eres más que una pobre engreída
Y tú no eres más que una pobre torcida
(Es necesario que lo escuches otra vez)
(Para que no se te olvide nunca)
Y tú no eres más
Torcida
Een heldere en frisse nacht sprak mijn hart
Heel hard, heel hard
Ik werd verliefd, verloor de controle door haar schoonheid
Ze maakte me dwaas, deze illusie was een gekte
Als een wilde, verdriet voor mij
Als een veertje in de wind, verloor ik mijn verstand
Ik dacht dat ze serieuzer was
Nooit had ik gedacht dat ze me zo kon kwetsen, wat een teleurstelling
Ik gaf mijn leven
Voor haar ogen keek ik
Verliezen in haar lippen was mijn grote fout
Ik scherpte haar zwaard om mijn ziel te verwonden
Vol cynisme, zag ze me als onwaardig om haar liefde te geven
En dat is wat me het zwaarst weegt in het leven
Met haar was ik eerlijk, dat zweer ik voor God
Ik leed verkeerd, ik hield veel van haar (komt eraan)
Ik bleef zonder te weten waar ik heen ging
Maar ik negeerde haar intentie
Ze zal mijn leven blijven teisteren
Respecteer me, want ik ben een man
Ze zal mijn leven blijven verwoesten
Respecteer me, want ik ben een man
En jij bent niet meer dan een arme verwaande
En jij bent niet meer dan een arme verdraaide
Het respect en de genegenheid die ik je gaf
Ik dacht dat ik veilig was, veilig
Nooit had ik gedacht dat het een avontuur kon zijn
Ik ben een man die verliefd maakt met de maan
En kijkend naar de vlinders daarbuiten
Dat ik een provinciaal ben die over de liefde praat
Kijkend naar de sterren
Groet met een kus, neem afscheid met een omhelzing
En jij bent niet zo
Oh, ik vond in jouw ziel een gemakkelijke losbandigheid
Van een lage vrouw, van een inferieur wezen
Omdat ik je aanbidde, oh, ik aanbidde je opnieuw
Oneindige fout, je trok aan een draad die uiteindelijk brak
En dat is wat me zo kwaad maakt in het leven (wat, wat)
Met haar was ik eerlijk, dat zweer ik voor God (kom op Valbue)
Ik leed verkeerd, ik hield veel van haar
Ik bleef zonder te weten waar ik heen ging
Maar ik negeerde haar intentie
Ze zal mijn leven blijven teisteren
Respecteer me, want ik ben een man
Ze zal mijn leven blijven verwoesten
Respecteer me, want ik ben een man
En jij bent niet meer dan een arme verwaande
En jij bent niet meer dan een arme verdraaide
(Het is nodig dat je het nog een keer hoort)
(Om het nooit te vergeten)
En jij bent niet meer