395px

Ga Van Mij

Sílvia Pérez Cruz

Vete de Mí

Tú que llenas todo de alegría y juventud
Y ves fantasmas en la Luna de trasluz
Y oyes el canto perfumado del azul
Vete de mí

No te detengas a mirar
Las ramas viejas del rosal
Que se marchitan sin dar flor

Mirá el paisaje del amor
Que es la razón para soñar
Y amar

Yo que ya he luchado contra toda la maldad
Tengo las manos tan deshechas de apretar
Que ni te puedo sujetar
Vete de mí

Seré en tu vida lo mejor
De la neblina del ayer
Cuando me llegues a olvidar

Como es mejor el verso aquel
Que no podemos recordar
Vete de mí

Seré en tu vida lo mejor
De la neblina del ayer
Cuando me llegues a olvidar
Como es mejor el verso aquel
Que no podemos recordar

Ga Van Mij

Jij die alles vult met vreugde en jeugd
En geesten ziet in de maan van het licht
En de geurige zang van het blauw hoort
Ga van mij

Stop niet om te kijken
Naar de oude takken van de rozenstruik
Die verwelken zonder bloesem

Kijk naar het landschap van de liefde
Dat de reden is om te dromen
En te houden van

Ik die al heb gestreden tegen al het kwaad
Heb zo'n pijnlijke handen van het knijpen
Dat ik je niet eens kan vasthouden
Ga van mij

Ik zal in jouw leven het beste zijn
Van de nevel van gisteren
Wanneer je me vergeet

Zoals dat betere vers
Dat we ons niet kunnen herinneren
Ga van mij

Ik zal in jouw leven het beste zijn
Van de nevel van gisteren
Wanneer je me vergeet
Zoals dat betere vers
Dat we ons niet kunnen herinneren

Escrita por: Hermanos Virgilio y Homero Expósito