Historia de Amor
No pensé que al pasar el tiempo
Después de olvidarnos
Todo fuera así
No imaginé que en la distancia
Al pasar los años
Te encontraría a ti
Puse a vagar mi cariño
Y en el camino solo estabas tú
Viajaba en mi pensamiento
Y el pasajero que encontré eras tú
Tú, cariñosa y linda como siempre
Sencillita tierna y cariñosa
La mujer que tanto amé
Tú, la que apartaron de mi camino
Me separaron de lo que quise
Y cualquier noche lloré
Quien no ha llorado por amor
Lance la primera piedra
O alce el dedo y que lo jure
Ante el altar de Jesús
Quien no ha llorado por amor
Carece de sentimientos
No ha sufrido un desengaño
Ni lo han llenado de inquietud
Nostalgia siento al recordar
Y evoco con tristeza el ayer de los dos
El amor llegó hasta mi puerta
Tocó mi ventana
Pero se marchó
Todavía tengo guardadas
Aquellas cartas que me hablan de amor
Aún conservo aquí en el alma
Recuerdos que me llenan de dolor
Hoy cabizbajo voy por mi camino
De compañero tengo el olvido
Y el destino es mi penar
Hoy ni siquiera tengo aquel amigo
El que a darme un buen consejo vino
Y hoy lamento mi pesar
Hoy te consigo de nuevo y es tarde estás casada
Siempre el destino se ensaña conmigo en padecer
Tienes tu esposo tu hogar y tus hijos mujer amada
Si no es conmigo que seas muy feliz negra al lado de él
La noche larga yo sufro en silencio
Mis penas, mis penas
Y en mi silencio quisiera besarte
Y no lo puedo hacer
Si el juramento ante aquel sacerdote
Fue de por vida
Hoy me resigno a perderte mujer
Cumple con tu deber
Cumple con tu deber mujer
Cumple con tu deber
Cumple con tu deber mujer
Cumple con tu deber
Cumple con tu deber mujer
Cumple con tu deber
Cumple con tu deber mujer
Cumple con tu deber
Liefdesverhaal
Ik dacht niet dat na verloop van tijd
Na ons vergeten
Alles zo zou zijn
Ik had niet kunnen voorstellen dat in de afstand
Na al die jaren
Ik jou zou tegenkomen
Ik liet mijn liefde zwerven
En op de weg was jij alleen
Ik reisde in mijn gedachten
En de passagier die ik vond was jij
Jij, lief en mooi zoals altijd
Eenvoudig, teder en vol liefde
De vrouw die ik zo heb bemind
Jij, degene die van mijn pad werd gehaald
Die me scheidde van wat ik wilde
En elke nacht heb ik gehuild
Wie heeft er niet om de liefde gehuild
Gooi de eerste steen
Of steek je vinger op en zweer het
Voor het altaar van Jezus
Wie heeft er niet om de liefde gehuild
Heeft geen gevoelens
Heeft geen teleurstelling geleden
Of is niet vol onrust geweest
Ik voel nostalgie als ik herinner
En met verdriet denk ik terug aan ons verleden
De liefde kwam tot mijn deur
Klopt op mijn raam
Maar vertrok weer
Ik heb nog steeds bewaard
Die brieven die over liefde spreken
Ik bewaar hier in mijn ziel
Herinneringen die me pijn doen
Vandaag loop ik met mijn hoofd omlaag
Met de vergetelheid als gezelschap
En het lot is mijn verdriet
Vandaag heb ik zelfs die vriend niet meer
Die kwam om me goed advies te geven
En vandaag betreur ik mijn verdriet
Vandaag zie ik je weer en het is te laat, je bent getrouwd
Altijd is het lot wreed met mij in het lijden
Je hebt je man, je huis en je kinderen, geliefde vrouw
Als het niet met mij is, wees dan gelukkig, schat, naast hem
De lange nacht lijd ik in stilte
Mijn verdriet, mijn verdriet
En in mijn stilte zou ik je willen kussen
Maar ik kan het niet doen
Als de eed voor die priester
Voor het leven was
Vandaag geef ik me over aan het verliezen van jou, vrouw
Doe je plicht
Doe je plicht, vrouw
Doe je plicht
Doe je plicht, vrouw
Doe je plicht
Doe je plicht, vrouw
Doe je plicht
Doe je plicht, vrouw
Doe je plicht