No Rancho Fundo
No rancho fundo
Bem pra lá do fim do mundo
Onde a dor e a saudade
Contam coisas da cidade
No rancho fundo
De olhar triste, profundo
Um moreno canta as mágoas
Tendo os olhos rasos d'água
Pobre moreno
Que de tarde, no sereno
Espera a Lua no terreiro
Tendo um cigarro por companheiro
Sem um aceno
Ele pega na viola
E a Lua, por esmola
Vem pro quintal deste moreno
No rancho fundo
Bem pra lá do fim do mundo
Nunca mais houve alegria
Nem de noite, nem de dia
Os arvoredos
Já não contam mais segredos
E a última palmeira
Já morreu na cordilheira
Os passarinhos
Internaram-se nos ninhos
De tão triste essa tristeza
Enche de treva a natureza
Tudo porque
Só por causa do moreno
Que era grande, hoje é pequeno
Para uma casa de sapê
In de Verre Uithoek
In de verre uithoek
Ver weg van het einde van de wereld
Waar de pijn en het gemis
Verhalen vertellen over de stad
In de verre uithoek
Met een treurig, diep gezicht
Zingt een donkere man zijn verdriet
Met tranen in zijn ogen
Arme man
Die 's avonds, in de koelte
Wacht op de Maan in de tuin
Met een sigaret als gezelschap
Zonder een gebaar
Pakt hij zijn gitaar
En de Maan, als een aalmoes
Komt naar de tuin van deze man
In de verre uithoek
Ver weg van het einde van de wereld
Was er nooit meer vreugde
Geen nacht, geen dag
De bomen
Vertellen geen geheimen meer
En de laatste palmboom
Is al gestorven in de bergen
De vogeltjes
Hebben zich in hun nesten verstopt
Zo treurig is deze droefheid
Dat het de natuur in duisternis hult
Alles omdat
Slechts om de man
Die groot was, nu klein is
Voor een huis van riet