Ala De Colibrí
Hoy me propongo fundar un partido de sueños,
talleres donde reparar alas de colibríes.
Se admiten tarados, enfermos, gordos sin amor,
tullidos, enanos, vampiros y días sin sol.
Hoy voy a patrocinar el candor desahuciado,
esa crítica masa de Dios que no es pos ni moderna.
Se admiten proscritos, rabiosos, pueblos sin hogar,
desaparecidos deudores del banco mundial.
Por una calle
descascarada
por una mano
bien apretada.
Hoy voy a hacer asamblea de flores marchitas,
de deshechos de fiesta infantil, de piñatas usadas,
de sombras en pena -del reino de lo natural-
que otorgan licencia a cualquier artefacto de amar.
Por el levante,
por el poniente,
por el deseo,
por la simiente.
por tanta noche,
por el sol diario,
en compañía
y en solitario.
Ala de colibrí,
liviana y pura.
Ala de colibrí
para la cura.
Vleugel van de Kolibrie
Vandaag wil ik een partij van dromen oprichten,
torkshops waar we vleugels van kolibries repareren.
Iedereen is welkom, gekken, zieken, dik zonder liefde,
verlamden, dwergen, vampiers en dagen zonder zon.
Vandaag ga ik de verloren onschuld steunen,
die kritische massa van God die niet ouderwets of modern is.
Iedereen is welkom, verbannen, woedend, mensen zonder thuis,
verdwenen debiteuren van de wereldbank.
Over een straat
met afbladderende
verf door een hand
die stevig vasthoudt.
Vandaag ga ik een vergadering houden van verwelkte bloemen,
vuilnis van kinderfeestjes, van gebruikte piñata's,
vonken van verdriet - uit het rijk van het natuurlijke -
die toestemming geven aan elk liefdesobject.
Voor de oost,
voor de west,
voor de verlangens,
voor de zaadjes.
Voor zoveel nachten,
voor de dagelijkse zon,
in gezelschap
en in eenzaamheid.
Vleugel van de kolibrie,
licht en puur.
Vleugel van de kolibrie
voor de genezing.
Escrita por: Silvio Rodríguez