La Familia, La Propiedad Privada Y El Amor
El derrumbe de un sueño
Algo hallado pasando
Resultabas ser tú
Una esponja sin dueño
Un silbido buscando
Resultaba ser yo
Cuando se hallan dos balas
Sobre un campo de guerra
Algo debe ocurrir
Que prediga el amor
De cabeza hacia el suelo
Una nube vendrá
O estampidas de tiempo
Los ojos tendrán
Fue preciso algo siempre
Y no fue porque tú
Tenías lazos blancos en la piel
Tú, tenías precio puesto desde ayer
Tú, valías cuatro cuños de la ley
Tú, sentada sobre el miedo de correr
Una buena muchacha de casa decente no puede salir
Que diría la gente el domingo en la misa
Si saben de ti
Que dirían los amigos
Los viejos vecinos
Que vienen aquí
Qué dirían las ventanas
Tu madre y su hermana
Y todos los siglos de colonialismo español
Que no en balde te han hecho cobarde
Qué diría Dios
Si amas sin la iglesia
Y sin la ley
Dios, a quien ya te entregaste en comunión
Dios, que hace eternas las almas de los niños
Que destrozarán las bombas y el napalm
El derrumbe de un sueño
Algo hallado pasando
Resultabas ser tú
Una esponja sin dueño, un silbido buscando
Resultaba ser yo
Busca amor con anillos
Y papeles firmados
Y cuando dejes de amar
Ten presentes los niños
No dejes tu esposo
Ni una buena casa
Y si no se resisten
Aserruchen los bienes
Que tienes derecho también
Porque tú tenías lazos blancos en la piel
Tú, tenías precio puesto desde ayer
Tú, valías cuatro cuños de la ley
Tú, sentada sobre el miedo de correr
De Familie, Het Privébezit En De Liefde
De ineenstorting van een droom
Iets gevonden onderweg
Jij bleek het te zijn
Een spons zonder eigenaar
Een fluitje dat zocht
Bleek ik te zijn
Wanneer er twee kogels liggen
Op een slagveld
Moet er iets gebeuren
Dat de liefde voorspelt
Met het hoofd naar de grond
Zal er een wolk komen
Of een storm van tijd
Zullen de ogen hebben
Er was altijd iets nodig
En het was niet omdat jij
Witte strikken op je huid had
Jij, had een prijs die al gisteren was vastgesteld
Jij, was vier stempels van de wet waard
Jij, zat op de angst om te rennen
Een goed meisje uit een fatsoenlijk huis kan niet uitgaan
Wat zou de mensen zeggen op zondag in de mis
Als ze van jou weten
Wat zouden de vrienden zeggen
De oude buren
Die hier komen
Wat zouden de ramen zeggen
Jouw moeder en haar zus
En alle eeuwen van Spaanse kolonialisme
Die je niet voor niets tot een lafaard hebben gemaakt
Wat zou God zeggen
Als je liefhebt zonder de kerk
En zonder de wet
God, aan wie je je al in de communie hebt overgegeven
God, die de zielen van de kinderen eeuwig maakt
Die de bommen en napalm zullen verwoesten
De ineenstorting van een droom
Iets gevonden onderweg
Jij bleek het te zijn
Een spons zonder eigenaar, een fluitje dat zocht
Bleek ik te zijn
Zoek liefde met ringen
En ondertekende papieren
En wanneer je stopt met liefhebben
Vergeet de kinderen niet
Verlaat je man niet
Of een goed huis
En als ze zich niet verzetten
Zaag de bezittingen door
Die heb je ook recht op
Want jij had witte strikken op je huid
Jij, had een prijs die al gisteren was vastgesteld
Jij, was vier stempels van de wet waard
Jij, zat op de angst om te rennen