Era en Abril
¿Sabés hermano lo triste que estoy?
Se me ha hecho vuelo de trinos y sangre la voz,
Se me ha hecho pedazos mi sueño mejor:
Se ha muerto mi niño, mi niño, mi niño,
Mi niño, hermano.
No pudo llenarse la boca de voz,
Apenas vacio el vientre de mi dulce amor.
Enorme y azul la vida se le dió.
No pudo tomarla, no pudo tomarla,
de tan pequeño.
Yo le habia hecho una blanca cancion
Del amor entre una nube y un pez volador.
Lo soñé corriendo abrigado en sudor,
Con las mejillas llenas, las mejillas llenas,
de sol y dulzor.
Era en abril el ritmo tibio
De mi chiquito que danzaba
Dentro del vientre, un prado en flor
Era su lecho y el ombligo y el ombligo,
El ombligo el sol.
No busques hermano el camino mejor,
Que ya tengo el alma muda de pedirle a Dios.
¿Qué hacemos ahora mi dulzura y yo?
Con los pechos llenos, con los pechos llenos
De leche y dolor.
Estamos pensando, sería mejor
El marchar los tres,
El marchar los tres,
Que quedarnos dos.
Het Was in April
Weet je, broeder, hoe verdrietig ik ben?
Mijn stem is een vlucht van gezang en bloed,
Mijn mooiste droom is in stukken gevallen:
Mijn kindje is gestorven, mijn kindje, mijn kindje,
Mijn kindje, broeder.
Hij kon zijn mond niet vullen met geluid,
Zijn buikje was leeg van mijn zoete liefde.
Enorm en blauw kreeg het leven hem,
Hij kon het niet aannemen, hij kon het niet aannemen,
Omdat hij zo klein was.
Ik had een witte lied voor hem gemaakt
Over de liefde tussen een wolk en een vliegende vis.
Ik droomde dat hij rennend, warm van het zweet,
Met volle wangen, met volle wangen,
Van zon en zoetheid.
Het was in april, de warme ritme
Van mijn kleintje dat danste
In de buik, een bloeiende weide
Was zijn bedje en de navel, en de navel,
De navel was de zon.
Zoek niet, broeder, naar de betere weg,
Want mijn ziel is stil van het bidden tot God.
Wat doen we nu, mijn zoetheid en ik?
Met volle borsten, met volle borsten
Van melk en pijn.
We denken dat het beter zou zijn
Om met z'n drieën te gaan,
Om met z'n drieën te gaan,
Dan om met z'n tweeën te blijven.