Segunda cita
Quisiera enmendar los comienzos
de todas las brumas.
Quisiera empezar cada lienzo
con mejor fortuna.
Quisiera pegarme unas alas
y en una cornisa
soplar una dulce balada
que esparza la brisa.
Quisiera viajar al pasado
de cierta muchacha
que andaba de noche El Vedado,
liviana y borracha.
Quisiera posarme en su vida
para convencerla,
para que con menos heridas
hoy pudiera verla.
El dolor que no curen los ángeles
ojalá que no pueda volver.
La canción que no canten los ángeles
sólo el viento la puede saber.
Quisiera ir al punto naciente
de aquella ofensiva
que hundió con un puño impotente
tanta iniciativa.
Quisiera ir allí con las cruces
del tiempo perdido
y hacer un camino de luces,
sin odio ni olvido.
El dolor que no curen los ángeles
ojalá que no pueda volver.
La canción que no canten los ángeles
sólo el viento la puede saber.
Quisiera dar vuelta a la rueda
que para en lo mismo:
un simple mortal que se juega
abismo y abismo.
Y, antes de darle al perchero
mis alas de atrezo,
quisiera dejar como fuero
certeza y progreso.
El dolor que no curen los ángeles
ojalá que no pueda volver.
La canción que no canten los ángeles
sólo el viento la puede saber.
Tweede afspraak
Ik zou de beginpunten willen herstellen
van al die nevels.
Ik zou elk doek willen beginnen
met betere fortuin.
Ik zou vleugels willen plakken
en op een richel
een zoet ballade willen blazen
die de bries verspreidt.
Ik zou naar het verleden willen reizen
van een bepaald meisje
dat 's nachts door El Vedado liep,
licht en dronken.
Ik zou me in haar leven willen nestelen
om haar te overtuigen,
zodat ze met minder wonden
dezelfde vandaag zou kunnen zien.
De pijn die de engelen niet genezen,
ik hoop dat die niet terug kan komen.
Het lied dat de engelen niet zingen,
alleen de wind kan het weten.
Ik zou naar het beginpunt willen gaan
van die aanval
die met een machteloze vuist
zoveel initiatief verzwolg.
Ik zou daarheen willen gaan met de kruisen
van de verloren tijd
en een pad van lichten willen maken,
zonder haat of vergeten.
De pijn die de engelen niet genezen,
ik hoop dat die niet terug kan komen.
Het lied dat de engelen niet zingen,
alleen de wind kan het weten.
Ik zou het wiel willen omdraaien
dat steeds hetzelfde stopt:
een simpele sterveling die zich waagt
in de afgrond en afgrond.
En, voordat ik mijn nepvleugels
aan de kapstok hang,
zou ik als recht willen achterlaten
zekerheid en vooruitgang.
De pijn die de engelen niet genezen,
ik hoop dat die niet terug kan komen.
Het lied dat de engelen niet zingen,
alleen de wind kan het weten.