La Ilusión
No me hago ilusiones contigo
no me quiero ese cruel despertar
pero existen segundos
en que el resto del mundo
oscurece y te veo brillar,
en esa hora exacta
tu belleza me rapta
y sin fuerzas me dejo llevar.
Paso unas cortinas titilantes
vivo de otra luz de realidad
y en el nuevo espacio alucinante
canto sin pudor ni vanidad
y de nuevo aprendo que un instante
que el anhelo es más que la verdad.
Entonces me siento renacido
a pesar de cada ingratitud
como un viejo tronco florecido
que de nuevo estrena la salud
vale ser tan mortalmente herido
cuando la agonía es la virtud.
vale ser tan mortalmente herido
cuando la agonía es la virtud.
No me hago ilusiones contigo
pero cuando extravío la razón
una obra de arte
aparece al mirarte
alumbrada de fascinación
y con la suerte echada
va mi alma robada
por el goce que da la ilusión.
De Illusie
Ik maak me geen illusies met jou
ik wil die wrede ontwaking niet
maar er zijn seconden
waarin de rest van de wereld
verduistert en ik je zie stralen,
in dat exacte uur
verleidt je schoonheid me
en zonder kracht laat ik me meevoeren.
Ik ga achter flonkerende gordijnen
ik leef van een andere licht van realiteit
en in de nieuwe, verbluffende ruimte
zing ik zonder schaamte of ijdelheid
en leer opnieuw dat een moment
het verlangen meer is dan de waarheid.
Dan voel ik me herboren
ondanks elke ondankbaarheid
als een oude, bloeiende stam
die opnieuw de gezondheid verwelkomt
het is de moeite waard om zo dodelijk gewond te zijn
wanneer de agoniet de deugd is.
het is de moeite waard om zo dodelijk gewond te zijn
wanneer de agoniet de deugd is.
Ik maak me geen illusies met jou
maar wanneer ik mijn rede verlies
verschijnt er een kunstwerk
als ik je aankijk
verlicht door fascinatie
en met het lot geworpen
wordt mijn ziel gestolen
door de vreugde die de illusie geeft.